Η κυβέρνηση να ακούει την αγορά
- Πάγιο αίτημα του επιχειρηματικού κόσμου είναι η σημαντική μείωση της προκαταβολής φόρου. Σας ικανοποιεί το χρονοδιάγραμμα που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός για τη σταδιακή μείωσή της;
Η ανακοίνωση του Πρωθυπουργού κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Το χρονοδιάγραμμα, όμως, είναι μακρύ και δεν απαντά στη σημερινή ανάγκη της αγοράς για ρευστότητα.
Η προκαταβολή φόρου δεσμεύει πόρους για εισόδημα που δεν έχει ακόμη δημιουργηθεί. Είναι χρήματα που θα μπορούσαν να κατευθυνθούν σε επενδύσεις, προσλήψεις και κεφάλαιο κίνησης. Γι’ αυτό θεωρούμε ότι η αποκλιμάκωση πρέπει να επιταχυνθεί και να φθάσει στο 50% σε συντομότερο χρονικό διάστημα.
- Οι σχετικές θέσεις που εκφράσατε οδήγησαν στελέχη της κυβέρνησης να δηλώσουν δημόσια ότι λησμονήσατε τον ρόλο που είχατε δίπλα στον πρωθυπουργό και τοποθετηθήκατε σαν συνδικαλιστής. Τι απαντάτε;
Άνευ σημασίας. Όσοι χαρακτηρίζουν «συνδικαλισμό» κάθε τεκμηριωμένη κριτική δεν προστατεύουν την κυβέρνηση. Αντίθετα, τη βλάπτουν και προσφέρουν κακή υπηρεσία στον ίδιο τον Πρωθυπουργό.
Δεν έχω λησμονήσει κανέναν ρόλο. Γνωρίζω, όμως, πολύ καλά ποιος είναι ο ρόλος μου σήμερα. Ως Πρόεδρος του μεγαλύτερου Επιμελητηρίου της χώρας έχω θεσμική υποχρέωση να μεταφέρω καθαρά στην Πολιτεία τις ανάγκες και τις προτάσεις των επιχειρήσεων.
Στη ΔΕΘ υπήρξαν θετικές παρεμβάσεις και τις αναγνωρίσαμε. Υπάρχουν, όμως, και σοβαρές εκκρεμότητες. Η σχέση μου με τον Πρωθυπουργό είναι γνωστή. Ακριβώς γι’ αυτό θεωρώ υποχρέωσή μου να είμαι ειλικρινής. Ο ρόλος μας δεν είναι να κρύβουμε την αλήθεια, αλλά να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, ειδικά σε έναν Πρωθυπουργό, που έχει αποδείξει ότι ακούει.
- Με το ενεργειακό κόστος να έχει αυξηθεί και τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για έναν δύσκολο χειμώνα, ποιες κυβερνητικές παρεμβάσεις βλέπετε εφικτές για να μετριαστούν οι επιπτώσεις στις επιχειρήσεις;
Το ενεργειακό κόστος είναι πλέον ζήτημα βιωσιμότητας και ανταγωνιστικότητας, ιδιαίτερα για τη μεταποίηση και τις ενεργοβόρες επιχειρήσεις. Χρειάζονται άμεσες, στοχευμένες ενισχύσεις εκεί όπου η επιβάρυνση απειλεί την παραγωγή και τις θέσεις εργασίας, με αντικειμενικά κριτήρια.
Η μόνιμη απάντηση βρίσκεται στις επενδύσεις σε δίκτυα, αποθήκευση, διασυνδέσεις και ενεργειακή αποδοτικότητα. Χρειάζονται περισσότερες δυνατότητες αυτοπαραγωγής, ενεργειακές κοινότητες επιχειρήσεων και μακροχρόνιες συμβάσεις προμήθειας με ανταγωνιστικούς όρους. Οι επιδοτήσεις μπορούν να λειτουργήσουν ως ανάχωμα. Δεν μπορούν όμως να αποτελούν μόνιμη ενεργειακή πολιτική.
- Με δεδομένο ότι το Ταμείο Ανάκαμψης ολοκληρώθηκε, ποιες είναι οι εκτιμήσεις σας για την επόμενη ημέρα, την προσέλκυση επενδύσεων και τη δανειοδότηση των επιχειρήσεων, κυρίως των ΜμΕ; Απαντούν τα μέτρα της ΔΕΘ στις ανάγκες της συγκυρίας;
Το 2027 θα είναι πραγματικό τεστ. Οι διαθέσιμοι εθνικοί και ευρωπαϊκοί πόροι για την περίοδο 2027–2034 εκτιμάται ότι μπορούν να ξεπεράσουν τα 100 δισ. ευρώ. Πρόκειται για μεγάλη ευκαιρία, όχι όμως για εγγυημένο αποτέλεσμα.
Το κρίσιμο είναι πόσες μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα χρηματοδοτηθούν, με ποιο κόστος, ποιες εξασφαλίσεις και σε πόσο χρόνο. Χρειάζονται ισχυρότερα εγγυοδοτικά εργαλεία μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας και περισσότερες εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης: Kεφαλαιαγορά, venture capital, private equity και εταιρικά ομόλογα.
Η εξαγγελία των νέων χρηματοδοτικών και εγγυοδοτικών προγραμμάτων μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας είναι ιδιαίτερα σημαντική. Το κρίσιμο όμως είναι η κατανομή των πόρων. Πρέπει να ληφθούν υπόψη οι πραγματικές ανάγκες της αγοράς. Το πρόσφατο παράδειγμα του Ταμείου Χαρτοφυλακείου «Business Growth Fund» μας έδειξε ότι οι επιχειρήσεις χρειάζονται απεγνωσμένα ρευστότητα. Ο άξονας των δανείων ρευστότητας είχε ποσοστό πλήρωσης 100% ενώ τα πράσινα συγχρηματοδοτούμενα δάνεια και τα δάνεια ψηφιακής αναβάθμισης είχαν ποσοστά 9% και 2% αντίστοιχα.
- Τη λογική της κατάργησης του τέλους επιτηδεύματος στην περιφέρεια αλλά όχι στην Αττική πώς την κρίνετε;
Η κατάργησή του μετά από 15 ολόκληρα χρόνια είναι πολύ σωστή. Πρόκειται για φόρο που επιβάλλεται ανεξάρτητα από το αν μια επιχείρηση έχει κέρδη.
Ωστόσο, δεν είναι εύκολο να εξηγηθεί γιατί ειδικά οι επιχειρήσεις της Αττικής θα πρέπει να περιμένουν μέχρι το 2029 για την πλήρη κατάργησή του. Το ίδιο βάρος έχει ένας άδικος φόρος είτε η επιχείρηση βρίσκεται στην Αθήνα είτε στην περιφέρεια.
- Πώς αξιολογείτε τις εξαγγελίες των κυρίων Τσίπρα και Ανδρουλάκη από τη Θεσσαλονίκη για την επιχειρηματικότητα;
Η χώρα χρειάζεται σοβαρά, εφαρμόσιμα και πλήρως κοστολογημένα προγράμματα και όχι έναν ακόμη προεκλογικό ανταγωνισμό παροχών.
Ο κ. Ανδρουλάκης έθεσε υπαρκτά ζητήματα, όπως το ιδιωτικό χρέος, το ενεργειακό κόστος και η παραγωγική ανασυγκρότηση. Η πρότασή του, όμως, για μόνιμο μηχανισμό φορολόγησης «υπερκερδών» θα κάνει μεγαλύτερη ζημιά στην προσέλκυση επενδύσεων από το όποιο όφελος μπορεί να αποφέρει. Κανένας σοβαρός επενδυτής δεν τοποθετεί κεφάλαια όταν το κράτος μπορεί να αποφασίζει εκ των υστέρων ποιο κέρδος θεωρεί υπερβολικό.
Η ακρίβεια αντιμετωπίζεται με περισσότερο ανταγωνισμό, αυστηρό έλεγχο των παράνομων πρακτικών και κατάργηση των εμποδίων εισόδου στις ολιγοπωλιακές αγορές. Όχι με φορολογικές απειλές.
Οι προτάσεις του κ. Τσίπρα πρέπει επίσης να απαντήσουν πειστικά στο κόστος, στη δημοσιονομική αξιοπιστία και, κυρίως, στο πώς θα αυξηθούν οι επενδύσεις, η παραγωγικότητα και οι εξαγωγές.
- Μπαίνοντας και πάλι στα παπούτσια της πολιτικής, τι πρέπει να κάνει η κυβέρνηση της ΝΔ μέχρι τις εκλογές για να επαναπροσεγγίσει τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και τους ελεύθερους επαγγελματίες; Θα έπρεπε να υπάρξουν ισχυρότερες παρεμβάσεις σε ζητήματα όπως η φορολόγησή τους;
Η κυβέρνηση πρέπει πρώτα να ακούσει. Οι άνθρωποι της αγοράς δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν δίκαιους και σταθερούς κανόνες.
Χρειάζονται ταχύτερη μείωση της προκαταβολής φόρου, χαμηλότερο μη μισθολογικό κόστος και πραγματική πρόσβαση των ΜμΕ στη χρηματοδότηση.
Χρειάζεται επίσης ρύθμιση 120 δόσεων για οφειλές προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, με κριτήρια βιωσιμότητας και αυστηρό αποκλεισμό των στρατηγικών κακοπληρωτών. Παράλληλα, πρέπει να προχωρήσουμε το συντομότερο στον συμψηφισμό οφειλών της Πολιτείας προς τις επιχειρήσεις με αυτές των επιχειρήσεων προς την Πολιτεία. Στόχος είναι να μη χαθεί μια βιώσιμη επιχείρηση εξαιτίας χρεών που συσσωρεύθηκαν μέσα σε διαδοχικές κρίσεις, όχι να επιβραβευθεί η ασυνέπεια είτε των επιχειρήσεων αλλά και είτε της Πολιτείας.
Η επαναπροσέγγιση δεν θα γίνει με προεκλογικές παροχές, αλλά όταν ο επιχειρηματίας δει ότι το κράτος καταλαβαίνει τι σημαίνει να κρατάς μια επιχείρηση ανοιχτή.
