Το σύνολο σχεδόν του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ασχολείται με τις επιπτώσεις των συνεχιζόμενων πολεμικών συγκρούσεων στην Οικονομία των ΗΑΕ, με συνδυασμό δημοσίων στοιχείων & εκτιμήσεων Διεθνών Οικονομικών Οργανισμών έως και το έτος 2030. Τα κυριώτερα στοιχεία που προκύπτουν από τις αναλύσεις και εκτιμήσεις οικονομκών αναλυτών και εμπειρογνωμόνων συνοψίζονται τα ακόλουθα:

1.Σύνοψη: Η τρέχουσα πολεμική σύγκρουση αποτελεί τη μεγαλύτερη διαταραχή ενεργειακού εφοδιασμού σε παγκόσμιο επίπεδο από την δεκατεία του 1970. Οι συνέπειες και επιπτώσεις από την εμπλοκή όλων των χωρών του Αραβικού Κόλπου στο πόλεμο, εξετάζονται βραχυπρόθεσμα, Μεσοπρόθεσμα και Μακροπρόθεσμα. Σε βραχύπροθεσμη βάση (2026-2027) οι επιπτώσεις των πολεμικών συγκρούσεων συνοψίζονται σε πτώση του ρυθμού ανάπτυξης έως και -4,3 ποσοστιαίες μονάδες, σχεδόν μηδενική ανάπτυξη για το τρέχον έτος (αναθεώρηση από -4,5% και ισχυρή πίεση στις χρηματοπιστωικές αγορές (-120 δις δολάρια σε κεφαλαιόπηση). Σε μεσοπρόθεσμη βάση οι επιτώσεις των πολεμικών συγκρούσεων συνοψίζονται σε ανάκαμψη λόγω πετρελαίου και επενδύσεων, ενίσχυση σε γεωοικονομικού ρόλου και επιτάχυνση διαφοροποίησης της οικονομίας. Τέλος, σε μακροπρόθεσμη βάση οι επιπτώσεις συνοψίζονται σε μετατροπή της κρίσης σε ευκαιρία για ενεργειακή και χρηματοοικονομική κυριαρχία, αλλά με μόνμη αύξηση γεωπολιτικού ρίσκου.

2. Άμεσες Οικονομικές Επιπτώσεις :

2.1. Ενέργεια και Πετρέλαιο (Core Sector Shock) – Η Οικονομία των ΗΑΕ επηρεάζεται άμεσα από την διακοπή διέλευσης από τα Στενά του Ορμούζ (20% έως και 25% της παγκόσμιας διέλευσης πετρελαίου), την απώλεια έως και 15 εκατομ. Βαρέλια ημερησίως και  την εκτίναξη των τιμών έως και 120 – 170 δολάρια το Βαρέλι. Οι ανωτέρω οικονομικές επιπτώσεις έχουν διπλή επίδραση για τα ΗΑΕ. Ως θετική επίδραση λαμβάνονται τα αυξημένα έσοδα από τις υψηλές τιμές. Ως αρνητικές επιδράσεις λαμβάνονται η μείωση των εξαγωγών λόγω υψηλού μεταφορικού κόστους (Logistics), οι ζημιές σε ενεργειακές υποδομές, η δυνατότητα bypass μέσω pipeline Abu-Dhabi-Fujairah, όπου καλύπτεται μόνο το 60% έως 70% των εξαγωγών. Συνέπεια των ανωτέρω είναι η μερική ενεργειακή ασφυξία παρά τα υψηλά έσοδα.

2.2. Μη Πετρελαϊκός Τομέας

Εκτός του πετρελαϊκού τομέα, ο μεγαλύτερος κίνδυνος εντοπίζεται στ PMI σε χαμηλό 4ετίας, η σταδιακή πτώση της ζήτησης του τουρισμού και Logistics & στις διαταραχές της εφοδιαστικής αλυσίδας. Τομείς που πλήττονται περισσότερο είναι ο τουρισμός, οι αερομεταφορές, ο τομέας της στέγασης (Real Estate) και το εμπόριο.

2.3. Χρηματοπιστωτικός τομέας

Στον χρηματοπιστωτικό τομέα οι αρνητικές συνέπειες και επιπτώσεις από τις πολεμικές συγκρούσεις συνοψίζονται στη σταδιακή πτώση των χρηματιστηρίων (-7,20%), η αύξηση στα risk premium και η αύξηση κόστους ασφάλισης της ναυτιλίας.

2.4 Πληθωρισμός & Καταναλωτές

Στο πεδίο του πληθωρισμού ως αρνητικές επιπτώσεις καταγράφονται η άνοδος τιμών της ενέργειας και των τροφίμων καθώς και οι υψηλές πιέσεις στα διαθέσιμα εισοδήματα.

3.Γεωοικονομικές Επιπτώσεις

3.1. Στρατηγικός Ρόλος των ΗΑΕ

Το παράδοξο όσον αφορά τα ΗΑΕ είναι ότι η τρέχουσα κρίση αυξάνει τον γεωπολιτικό κίνδυνο, αλλά παράλληλα ενισχύει τον στρατηγικό ρόλο της χώρας. Τα ΗΑΕ εξελίσσονται σε ενεργειακό hub εκτός κρίσης, Logistics alternative hub και financial safe Haven.

3.2. Eπενδύσεις και FDI

Όσον αφορά τις επενδύσεις και ιδιαίτερα τις Άμεσες Ξένες Επενδύσεις (FDI), σε βραχυπρόθεσμη βάση προβλέπεται πτώση των επενδύσεων, ενώ σε μακροπρόθεσμη βάση προβλέπεται αύξηση των επεδύσεων κυρίως λόγω του relocation των εταιρειών & reshoring logistics.

4.Σενάρια Εξελίξεων έως το έτος 2030

Αναφορικά με τις εξελίξεις για τις πολεμικές συγκρούσεις, έως το έτος 2030, επικρατούν τρία διαφορετικά σενάρια. Στο πρώτο σενάριο, εφόσον οι πολεμικές συγκρούσεις διακοπούν εντός των επομένων ημερών οι επιπτώσεις συνοψίζονται σε ανάκαμψη της Εμιρατινής Οικονομίας από το 2027 και μετά, σε αύξηση του ΑΕΠ κατά 7,6% και σε ενίσχυση των επενδύσεων. Στο δεύτερο σενάριο, σε περίπτωση παρατεταμένων πολεμικών συγκρούσεων, εκτιμάται η συνεχής διαταραχή ως προς τα Στενά του Ορμούζ και τις ανεμπόδιστες θαλάσσιες μεταφορές, μείωση των εξαγωγών και μόνιμη μείωση της ανάπτξης. Στο τρίτο σενάριο, σε περίπτωση περιφερειακής κλιμάκωσης, προβλέπονται, μεταξύ άλλων, η καταστροφή βασικών υποδομών, η μαζική φυγή κεφαλαίων και η ενεργειακή κρίση σε παγκόσμια κλίμακα.