Η διάρκεια μίσθωσης αποτελεί το βασικότερο κριτήριο για τον χαρακτηρισμό της μίσθωσης ως βραχυχρόνιας ή μακροχρόνιας, καθώς και για τη φορολογική της αντιμετώπιση. Η διαφοροποίηση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς καθορίζει τον τρόπο φορολόγησης και τις υποχρεώσεις που απορρέουν για τους ιδιοκτήτες ή τους διαχειριστές των ακινήτων. Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) έχει εκδώσει έναν αναλυτικό οδηγό, ο οποίος περιλαμβάνει 52 ερωτήσεις και απαντήσεις, προκειμένου να διευκρινιστούν τα ζητήματα που αφορούν τις βραχυχρόνιες και μακροχρόνιες μισθώσεις. Σύμφωνα με τις οδηγίες της ΑΑΔΕ, οι μισθώσεις διάρκειας έως 59 ημερών θεωρούνται βραχυχρόνιες, ενώ οι μισθώσεις διάρκειας από 60 ημέρες και άνω κατατάσσονται ως μακροχρόνιες. Η διαφοροποίηση αυτή συνεπάγεται διαφορετικό φορολογικό καθεστώς για τις δύο κατηγορίες. Σε κάθε περίπτωση, η συμμόρφωση με τις ισχύουσες φορολογικές διατάξεις είναι απαραίτητη για την αποφυγή προστίμων και νομικών προβλημάτων.