Την ανάγκη συνέχισης των μεταρρυθμίσεων και της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας ανέδειξε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup κατά την ομιλία του στο 4ο Ευρωπαϊκό Φόρουμ Περιφερειακής Ανάπτυξης στη Λάρισα.  Ο κ. Πιερρακάκης έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο ψηφιακό κράτος, λέγοντας ότι η πανδημία «δεν ήταν μόνο μία κρίση υγείας, ήταν μία κρίση διοικητικής επάρκειας» και πως μέσα σε αυτήν «η Ελλάδα έκανε άλμα που θα απαιτούσε χρόνια υπό άλλες συνθήκες». Αναφερόμενος στην οικονομία, τόνισε ότι το επόμενο μεγάλο στοίχημα είναι η αλλαγή του παραγωγικού προτύπου. «Για δεκαετίες η ελληνική ανάπτυξη στηρίχθηκε κυρίως στην κατανάλωση», είπε, σημειώνοντας ότι «το επόμενο βήμα είναι η δυναμική έμφαση στην παραγωγή, στη δημιουργία και στην εξωστρέφεια». Όπως υπογράμμισε, «η Ελλάδα δεν είναι προορισμένη να καταναλώνει όσα παράγουν κυρίως οι εμπορικοί μας εταίροι», αλλά μπορεί «να καινοτομήσει περισσότερο, να εξάγει γνώση, τεχνολογία και αγαθά». Παρουσιάζοντας οικονομικά στοιχεία, ανέφερε ότι οι επενδύσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν 11% το 2019 και σήμερα βρίσκονται στο 17%, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 21%. Για τις εξαγωγές είπε ότι από το 20% του ΑΕΠ το 2010 έχουν φτάσει στο 42%, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο στο 51%, υπογραμμίζοντας ότι «έχουμε δρόμο μπροστά μας για να καλύψουμε το χαμένο έδαφος».

«Η Ιρλανδία προσφέρει ένα ισχυρό παράδειγμα του τι μπορεί να επιτύχει μια ανοιχτή οικονομία που βασίζεται στην καινοτομία, όταν συνδυάζει στρατηγική σαφήνεια με ισχυρή δέσμευση στις δεξιότητες και την έρευνα. Η ικανότητά της να προσελκύει ταλέντο, ιδέες και επενδύσεις και να τα μετατρέπει σε βιώσιμη ανάπτυξη, αποτελεί πηγή πραγματικής έμπνευσης». Αυτό υπογράμμισε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, σε δηλώσεις του στους Irish Times. Ο κ. Πιερρακάκης εξέφρασε την άποψη ότι «η Ιρλανδία και η Ελλάδα έχουν πολλά να διδαχθούν η μία από την άλλη» και τόνισε ότι «η οπτική αυτή βρίσκει βαθιά απήχηση στην Ελλάδα, καθώς ενισχύουμε το μετασχηματισμό μας σε μια οικονομία που τροφοδοτείται από την τεχνολογία, το ταλέντο και τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα».

Μπορεί η φετινή 89η ΔΕΘ να έχει ως κεντρικό θέμα τα 100 χρόνια από την ίδρυσή της και να καλεί τους επισκέπτες σε ένα νοερό ταξίδι στην ιστορία, μέσα από ένα εντυπωσιακό οπτικοακουστικό αφιέρωμα, αλλά ταυτόχρονα δίδει μεγάλη έμφαση στην καινοτομία, την τεχνολογία και το μέλλον, γεγονός που αποτυπώνεται -μεταξύ άλλων- στα τέσσερα ρομπότ, που θα τριγυρίζουν στα 33.000 τετραγωνικά μέτρα χώρου, τα οποία θα καταλάβουν φέτος οι 1100 εκθέτες. Όπως αναφέρθηκε στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου, οι επίσημες κρατικές συμμετοχές ανέρχονται σε 19, αλλά θα έχει και έντονο επιχειρηματικό χαρακτήρα, αφού θα πραγματοποιηθούν 400 επιχειρηματικά ραντεβού και θα συμμετάσχουν 44 επιμελητήρια και 351 επιχειρήσεις. Οι ώρες λειτουργίας της έκθεσης κατά τις καθημερινές είναι 4 μετά το μεσημέρι έως 10 το βράδυ, ενώ τα δύο σαββατοκύριακα θα ανοίγει στις 10 το πρωί. Η γενική είσοδος είναι 8 ευρώ, το παιδικό εισιτήριο (4-10 ετών, συνοδεία ενηλίκου) 5 ευρώ, το οικογενειακό εισιτήριο τεσσάρων ατόμων 25 ευρώ και εκείνο των τριτέκνων και πολυτέκνων (με την επίδειξη κάρτας) 5 ευρώ.

Η μάχη για την Ευρώπη αρχίζει τώρα

Οι ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου ολοκληρώθηκαν, αναδεικνύοντας τη νέα σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και διαμορφώνοντας το τοπίο για την ανάδειξη της νέας ευρωπαϊκής πολιτικής ηγεσίας. Η διατήρηση της απόλυτης πλειοψηφίας των εδρών του Ευρωκοινοβουλίου από τις φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις, παρά την άνοδο εθνικιστικών κομμάτων, είναι ένα θετικό μήνυμα. Δεν επιτρέπεται, όμως, κανένας εφησυχασμός.

Είναι αλήθεια ότι στην Ελλάδα, όπως και σε πολλές άλλες χώρες, ο προεκλογικός διάλογος επικεντρώθηκε σε ζητήματα της εσωτερικής πολιτικής ατζέντας, θέτοντας σε δεύτερη μοίρα τις μεγάλες ευρωπαϊκές προκλήσεις της επόμενης περιόδου. Σήμερα – ενόψει και των διαπραγματεύσεων για την ανάδειξη των ηγεσιών των ευρωπαϊκών οργάνων – δεν έχουμε την πολυτέλεια να αποφεύγουμε αυτή τη συζήτηση.

Τα τελευταία χρόνια, η Ευρώπη μένει σταθερά πίσω στη βιομηχανική παραγωγή, στην τεχνολογία, στις επενδύσεις σε ενεργειακά δίκτυα, στη δυνατότητα μετατροπής των ερευνητικών αποτελεσμάτων σε επιχειρηματικές δράσεις. Ενώ στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιπροσώπευε το 29% της παγκόσμιας παραγωγής, το 2022 το μερίδιό της είχε μειωθεί στο 17%. Την ώρα που η Ευρώπη λειτουργούσε με προσήλωση στους κανόνες του διεθνούς ανταγωνισμού, δυνάμεις όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα στήριζαν τις δικές τους βιομηχανίες με ένα μείγμα επιδοτήσεων και δασμών. Είμαστε ουραγοί στην κούρσα της παραγωγής νέων τεχνολογιών, ενώ τα τρία τέταρτα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων δηλώνουν ότι δυσκολεύονται να βρουν εργαζόμενους με κατάλληλη εξειδίκευση.

Στην οικονομική οπισθοχώρηση της Ε.Ε. προστίθεται πλέον και η απώλεια γεωπολιτικής ισχύος, με όποιους κινδύνους αυτή συνεπάγεται για την ανάπτυξη, για την ευημερία και την ασφάλεια των ευρωπαϊκών χωρών. Σήμερα βρίσκεται σε εξέλιξη ένας πόλεμος σε ευρωπαϊκό έδαφος, μετά από πολλές δεκαετίες ειρήνης. Η Ευρώπη δεν έχει πλέον την επιλογή της εξάρτησης από τη Ρωσία για την προμήθεια ενέργειας – και είναι πολύ πιθανόν σύντομα να μην υπολογίζει πλέον και στη στήριξη των ΗΠΑ για την αμυντική της θωράκιση.

Για να διαχειριστούμε αυτά τα προβλήματα, η Ευρώπη οφείλει να συσπειρωθεί περισσότερο. Θα πρέπει να συμφωνήσουμε σε βαθιές αλλαγές και γενναίες αποφάσεις. Θα πρέπει να λειτουργήσουμε με περισσότερη ενότητα, συνοχή, συντονισμό. Να αξιοποιήσουμε το μέγεθος της Ενιαίας Αγοράς, για να κάνουμε την ήπειρό μας πιο ανταγωνιστική, να συνενώσουμε επιχειρηματικές δυνάμεις σε κρίσιμους κλάδους, να αναπτύξουμε κοινές πολιτικές πρόσβασης σε κρίσιμες πρώτες ύλες. Θα πρέπει να δημιουργήσουμε νέα χρηματοδοτικά εργαλεία για την υποστήριξη της ανάπτυξης, αλλά και να διαμορφώσουμε μια κοινή ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική και πολιτική άμυνας. Ο κίνδυνος, στην αντίθετη περίπτωση, δεν είναι η στασιμότητα. Είναι η οπισθοδρόμηση και ο μαρασμός, για την Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά και για κάθε μια από τις χώρες – μέλη της.

Σε αυτό το επίπεδο οφείλουν σήμερα οι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις να επικεντρώσουν τις προσπάθειές τους, να αναζητήσουν συγκλίσεις και να δημιουργήσουν ισχυρά αναχώματα ενάντια στις φωνές του απομονωτισμού. Οι ευρωεκλογές τελείωσαν. Η κρίσιμη μάχη τώρα – που πρέπει όλοι μαζί να δώσουμε – είναι η μάχη για μια Ευρώπη ανταγωνιστική, βιώσιμη συμπεριληπτική, ικανή να εγγυηθεί την ασφάλεια και την ευημερία των πολιτών της.