ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Γιάννης Μπρατάκος: «Οι ανταγωνιστικές τιμές στην ενέργεια είναι σήμερα η βασική προϋπόθεση για την ανάπτυξη – Πρέπει να περάσουμε από την οικονομία της κατανάλωσης στην οικονομία της προστιθέμενης αξίας»

 

Στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ελληνική οικονομία, αλλά και στην επιτακτική ανάγκη να περάσει το νέο παραγωγικό μοντέλο «από τη θεωρία στην πράξη», επικεντρώθηκε ο Πρόεδρος του ΕΒΕΑ, κ. Γιάννης Μπρατάκος, κατά την ομιλία του στο 7ο OT FORUM.

Στο πάνελ με θέμα «Παραγωγικό μοντέλο: Από τη θεωρία στην πράξη – Η ώρα της ευθύνης», συμμετείχαν ακόμη η Πρόεδρος του ΣΒΕ, κα Λουκία Σαράντη, και ο Εντεταλμένος Σύμβουλος του ΣΕΤΕ, κ. Αλέξανδρος Θάνος, ενώ τον συντονισμό είχαν οι δημοσιογράφοι Ελένη Στεργίου, Αλέξανδρος Κλώσσας και Γιάννης Αγουρίδης.

Ειδικότερα, ο Πρόεδρος του ΕΒΕΑ, αναλύοντας τις μεγάλες προκλήσεις της ελληνικής επιχειρηματικότητας, εστίασε στο ενεργειακό κόστος, τα δομικά εμπόδια του παραγωγικού μετασχηματισμού και την επόμενη ημέρα μετά τη λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης. Απαντώντας στην πρώτη ερώτηση των δημοσιογράφων σχετικά με την ενεργειακή κρίση και τις επιπτώσεις της στις επιχειρήσεις, ο κ. Μπρατάκος υπογράμμισε ότι οι γεωπολιτικές αναταράξεις των τελευταίων ετών έχουν αναδείξει το ενεργειακό ως το πρώτο πρόβλημα της παγκόσμιας οικονομίας, με άμεσο αντίκτυπο σε όλη την παραγωγική διαδικασία.

«Για τις επιχειρήσεις, το υψηλό ενεργειακό κόστος λειτουργεί επί της ουσίας σαν ένας οριζόντιος φόρος. Τις στερεί από πολύτιμους πόρους που θα κατευθύνονταν στην υιοθέτηση νέων τεχνολογιών, στην τεχνητή νοημοσύνη και στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων των ανθρώπων τους, γεγονός που αποτελεί τροχοπέδη για την ανταγωνιστικότητά τους. Τα βραχυπρόθεσμα μέτρα της κυβέρνησης σε περιόδους υψηλής έντασης είναι σημαντικά, όμως ως ΕΒΕΑ ζητούμε μόνιμα μέτρα: ισχυρότερη και ταχύτερη δικτύωση, αποθήκευση ενέργειας, ενεργειακές κοινότητες και ενεργειακή αυτονομία των επιχειρήσεων. Σήμερα, οι ανταγωνιστικές τιμές στην ενέργεια αποτελούν ό,τι αποτελούσαν στο παρελθόν οι υποδομές, οι δρόμοι και τα λιμάνια. Είναι βασική προϋπόθεση για την ανάπτυξη της οικονομίας», τόνισε.

Στη συνέχεια της συζήτησης, ο κ. Μπρατάκος ξεκαθάρισε ότι η σημαντική οικονομική ανάκαμψη της χώρας, η μείωση της ανεργίας σχεδόν στο μισό σε σχέση με το 2019 και η αύξηση των επενδύσεων και των εξαγωγών δεν είναι συγκυριακές, αλλά αποτέλεσμα μεθοδευμένης στρατηγικής και πολιτικής βούλησης, πάντα στο πλαίσιο της δημοσιονομικής ισορροπίας την οποία οι επιχειρηματίες τηρούν ευλαβικά. Ωστόσο, με βάση τις προβλέψεις για επιβράδυνση της ανάπτυξης τα επόμενα έτη, υπογράμμισε την επιτακτική ανάγκη δομικών αλλαγών.

«Η κατεύθυνση είναι μία: πρέπει να φύγουμε από την οικονομία της κατανάλωσης και να πάμε στην οικονομία της προστιθέμενης αξίας. Αυτό απαιτεί τη μεγέθυνση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων μέσα από clusters, συγχωνεύσεις και εξαγορές, αλλά και τη στροφή σε κλάδους όπου η χώρα είναι ακόμα πίσω, όπως η βιομηχανία, η πρωτογενής παραγωγή και η αγροδιατροφή, ενσωματώνοντας σε αυτούς τις νέες τεχνολογίες και την τεχνητή νοημοσύνη. Παράλληλα, το μεγάλο ζητούμενο σήμερα δεν είναι τόσο η περαιτέρω μείωση της ανεργίας, αλλά η εύρεση προσωπικού με εξειδικευμένες δεξιότητες. Οφείλουμε να επενδύσουμε ξανά σε επαγγελματικές σχολές και σχολές μαθητείας που θα βγάλουν τους τεχνίτες και τους μηχανικούς της πρώτης γραμμής. Ακόμα και στον τουρισμό, στόχος μας δεν πρέπει να είναι οι περισσότεροι τουρίστες, αλλά επισκέπτες που θα μένουν περισσότερο, θα ξοδεύουν περισσότερο και θα γνωρίσουν και την ηπειρωτική Ελλάδα», εξήγησε ο Πρόεδρος του ΕΒΕΑ.

Αναφερόμενος στην επόμενη ημέρα μετά τη λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, ο κ. Μπρατάκος επεσήμανε ότι το εργαλείο αυτό δεν είχε μόνιμο χαρακτήρα, αλλά στόχευε στη μόχλευση κεφαλαίων για τη θωράκιση των επιχειρήσεων.

«Το ότι τελειώνει το Ταμείο Ανάκαμψης δε σημαίνει τίποτα, καθώς έχουν ήδη δημιουργηθεί οι βάσεις για μια δυνατή και ανταγωνιστική επιχειρηματικότητα. Υπάρχουν πλέον διαθέσιμα πολλά χρηματοδοτικά εργαλεία, όπως το ΕΣΠΑ, η χρηματαγορά, η Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα, η ΕΑΤΕ, τα private equity και venture capital funds. Από εδώ και πέρα, όμως, πρέπει να κινητοποιηθούν ιδιωτικά κεφάλαια. Η ελληνική επιχειρηματικότητα δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά και σε συνεχή βάση σε πόρους τρίτων, είτε εθνικούς είτε ευρωπαϊκούς. Έχουν δημιουργηθεί οι βάσεις ώστε η επιχειρηματικότητα την επόμενη μέρα να είναι δυνατή και ανταγωνιστική και να αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία», κατέληξε ο κ. Μπρατάκος.

Το στοίχημα της επόμενης ημέρας

 

Σε λίγες ημέρες ξεκινά στη Βουλή η συζήτηση για τον Προϋπολογισμό του 2026 – μια διαδικασία που δεν αφορά μόνο τη δημοσιονομική ισορροπία, αλλά κυρίως τη στρατηγική κατεύθυνση της ελληνικής οικονομίας για τα επόμενα χρόνια. Το διεθνές περιβάλλον παραμένει ασταθές: γεωπολιτικές εντάσεις, μεταβαλλόμενες τιμές ενέργειας, εντεινόμενος ανταγωνισμός και μια Ευρώπη που αναζητεί νέο βηματισμό. Σε αυτό το πλαίσιο, το πραγματικό ερώτημα είναι ένα. Μετά το Ταμείο Ανάκαμψης, τι; Η Ελλάδα οφείλει να κινηθεί γρήγορα και αποφασιστικά προς ένα νέο παραγωγικό μοντέλο που δεν θα εξαρτάται από εξωτερικές ροές χρηματοδότησης, αλλά από την εγχώρια παραγωγικότητα, την τεχνολογική αναβάθμιση και τη σταθερή ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας. Η μετάβαση αυτή απαιτεί πρώτα απ’ όλα ένα φιλικό, σταθερό και προβλέψιμο επενδυτικό περιβάλλον: σταθερό φορολογικό πλαίσιο, ταχύτερη και πιο αποτελεσματική Δικαιοσύνη, απλούστερη ρυθμιστική λειτουργία και θεσμούς που λειτουργούν με ταχύτητα, διαφάνεια και συνέχεια. Την ίδια στιγμή, η ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης υπενθυμίζει με σαφήνεια ότι η περίοδος της άφθονης χρηματοδότησης τελειώνει. Από εδώ και πέρα, η ανάπτυξη θα προέρχεται κυρίως από τις ίδιες τις επενδύσεις, την εξωστρέφεια, τις εξαγωγές, την καινοτομία. Η επόμενη ημέρα χρειάζεται ένα εθνικό επενδυτικό σχέδιο με τρεις προτεραιότητες.

 

Πρώτον, παραγωγικές επενδύσεις υψηλής προστιθέμενης αξίας, που δημιουργούν τεχνογνωσία και ποιοτικές θέσεις εργασίας. Δεύτερον, στοχευμένη πράσινη και ψηφιακή μετάβαση, που θωρακίζει την ανταγωνιστικότητα χωρίς να επιβαρύνει δυσανάλογα τις επιχειρήσεις. Τρίτον, αναβάθμιση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, με έμφαση στη χρηματοδότηση, στα εργαλεία scaling up και στη διεθνοποίησή τους.

 

Καμία όμως αναπτυξιακή στρατηγική δεν μπορεί να είναι βιώσιμη χωρίς επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό. Η αγορά εργασίας αλλάζει ριζικά. Νέες τεχνολογίες, τεχνητή νοημοσύνη, ανάγκη για advanced digital skills και για συνεχή αναβάθμιση γνώσεων. Αυτό που λείπει σήμερα δεν είναι μόνο οι δεξιότητες, αλλά και η γέφυρα μεταξύ εκπαίδευσης, κατάρτισης και πραγματικών αναγκών των επιχειρήσεων.

 

Η Ελλάδα χρειάζεται ένα συνεκτικό σύστημα upskilling και reskilling, βασισμένο σε δεδομένα, με πιστοποίηση ποιότητας και πραγματικό αντίκρισμα στην παραγωγικότητα. Η ελληνική επιχειρηματική κοινότητα έχει αποδείξει ότι διαθέτει ανθεκτικότητα και εξωστρέφεια. Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι ένα περιβάλλον που επιβραβεύει την προσπάθεια, μειώνει τα εμπόδια και επιτρέπει στις επιχειρήσεις να σχεδιάζουν σε βάθος χρόνου. Τα τελευταία χρόνια κερδίσαμε ένα κρίσιμο στοίχημα: τη σταθερότητα. Τώρα πρέπει να κερδίσουμε το επόμενο: τη σύγκλιση με τις πιο προηγμένες οικονομίες της Ευρώπης σε παραγωγικότητα, καινοτομία, εισοδήματα και ποιότητα εργασίας. Οι προκλήσεις είναι σημαντικές, αλλά η ευκαιρία ακόμη μεγαλύτερη. Η Ελλάδα διαθέτει δημοσιονομική σταθερότητα, τεχνολογική δυναμική, ισχυρά χρηματοδοτικά εργαλεία και ικανό ανθρώπινο δυναμικό με δημιουργικές φιλοδοξίες. Η αξιοποίηση αυτών των δυνατοτήτων απαιτεί συνέπεια, συνεργασία και μια καθαρή εθνική στρατηγική. Η συζήτηση για τον Προϋπολογισμό δεν είναι μια τυπική κοινοβουλευτική διαδικασία. Είναι μια αφορμή για να διαμορφώσουμε μαζί ένα βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης για τη χώρα ένα μοντέλο πιο ανταγωνιστικό, πιο παραγωγικό και πιο δίκαιο. Η Ελλάδα έχει μπροστά της μια μοναδική ευκαιρία. Δεν πρέπει να τη χάσει.