Τα σχέδια και τη μελέτη για τη διαμόρφωση των κοινόχρηστων χώρων πρασίνου στην περιοχή του Βοτανικού, στο πλαίσιο του έργου της Διπλής Ανάπλασης, ενέκρινε ομόφωνα το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας. Η διαμόρφωση των χώρων πρασίνου στον Ελαιώνα είναι ένα έργο θεμελιώδους σημασίας για την πόλη, με υπερτοπική σπουδαιότητα, που θα οδηγήσει στην οικολογική και αισθητική αναβάθμιση της υποβαθμισμένης πρώην βιομηχανικής περιοχής. Στον πυρήνα του σχεδίου βρίσκεται η δημιουργία του μεγαλύτερου αστικού πάρκου που έχει δημιουργηθεί στην Αθήνα τα τελευταία περίπου εκατό χρόνια. Πρόκειται για 215 στρέμματα πρασίνου σε μία συνολική έκταση 260 στρεμμάτων. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος του πάρκου, σημειώνεται ότι το Πεδίον του ‘Αρεως που είχε διαμορφωθεί το 1934, είναι έκτασης 277 στρεμμάτων. Με τη δημιουργία του συγκεκριμένου πάρκου στα δυτικά της Αθήνας, συμπληρώνεται ο νοητός κύκλος των πράσινων μεγάλων «πνευμόνων» της πόλης (Λυκαβηττός, Εθνικός Κήπος, Ακαδημία Πλάτωνος κλπ.) συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο καθοριστικά στη θωράκιση και ανθεκτικότητα της Αθήνας έναντι των συνεπειών της κλιματικής κρίσης και των επιπτώσεων από την καταστροφή του φυσικού πλούτου της Πάρνηθας.

Τα σχέδια και τη μελέτη για τη διαμόρφωση των κοινόχρηστων χώρων πρασίνου στην περιοχή του Βοτανικού, στο πλαίσιο του έργου της Διπλής Ανάπλασης, ενέκρινε ομόφωνα το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας. Η διαμόρφωση των χώρων πρασίνου στον Ελαιώνα είναι ένα έργο θεμελιώδους σημασίας για την πόλη, με υπερτοπική σπουδαιότητα, που θα οδηγήσει στην οικολογική και αισθητική αναβάθμιση της υποβαθμισμένης πρώην βιομηχανικής περιοχής. Στον πυρήνα του σχεδίου βρίσκεται η δημιουργία του μεγαλύτερου αστικού πάρκου που έχει δημιουργηθεί στην Αθήνα τα τελευταία περίπου εκατό χρόνια. Πρόκειται για 215 στρέμματα πρασίνου σε μία συνολική έκταση 260 στρεμμάτων. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος του πάρκου, σημειώνεται ότι το Πεδίον του ‘Αρεως που είχε διαμορφωθεί το 1934, είναι έκτασης 277 στρεμμάτων. Με τη δημιουργία του συγκεκριμένου πάρκου στα δυτικά της Αθήνας, συμπληρώνεται ο νοητός κύκλος των πράσινων μεγάλων «πνευμόνων» της πόλης (Λυκαβηττός, Εθνικός Κήπος, Ακαδημία Πλάτωνος κλπ.) συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο καθοριστικά στη θωράκιση και ανθεκτικότητα της Αθήνας έναντι των συνεπειών της κλιματικής κρίσης και των επιπτώσεων από την καταστροφή του φυσικού πλούτου της Πάρνηθας.