“Η κρίση στη Μέση Ανατολή διαμορφώνει ένα περιβάλλον έντονης αβεβαιότητας. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ασφάλεια ούτε τη διάρκεια, ούτε το εύρος των επιπτώσεων, ιδιαίτερα αν υπάρξουν παρατεταμένες διαταραχές στις ενεργειακές ροές και στις θαλάσσιες μεταφορές. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, ο κίνδυνος επιβράδυνσης της παγκόσμιας οικονομίας είναι υπαρκτός και αναπόφευκτα θα επηρεάσει και την Ευρώπη”. Αυτό δήλωσε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, σε συνέντευξή του στη Real News, προσθέτοντας, ωστόσο, ότι “η μεγάλη διαφορά, όμως, σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα είναι πως σήμερα η χώρα δεν μπαίνει σε αυτή τη δύσκολη περίοδο ως μέρος του προβλήματος. Δεν είναι πια ο αδύναμος κρίκος. Είναι μια οικονομία που αναπτύσσεται ταχύτερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, με ανάπτυξη περίπου 2,1% το 2025, όταν πολλές ευρωπαϊκές οικονομίες κινούνται κοντά στο 1% ή και χαμηλότερα. Αυτό από μόνο του αποτελεί ένα σημαντικό μαξιλάρι ασφαλείας απέναντι σε ένα διεθνές σοκ”.  Και επεσήμανε, παράλληλα, ότι “ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι αυτή η ανάπτυξη δεν στηρίζεται σε έναν μόνο τομέα, αλλά σε πολλαπλές πηγές: στις επενδύσεις, στους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης, στον τουρισμό, στις εξαγωγές υπηρεσιών, στη βιομηχανία, αλλά και στη συνεχή βελτίωση της απασχόλησης. Αυτό σημαίνει ότι η ελληνική οικονομία σήμερα είναι πιο εξωστρεφής και πιο ανθεκτική σε εξωτερικούς κραδασμούς”.

Εκρηκτική αύξηση του δημόσιου χρέους των ευρωπαϊκών χωρών τα επόμενα χρόνια προβλέπει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σε έκθεσή του (How Can Europe Pay for Things That It Cannot Afford?), λόγω αυξημένων πιέσεων για δαπάνες σε μία σειρά τομέων και του υψηλότερου κόστους δανεισμού. Οι πιέσεις αφορούν στις δαπάνες για την υγειονομική περίθαλψη και τις συντάξεις, την Άμυνα και την κλιματική αλλαγή, οι οποίες συνολικά εκτιμάται πως θα αυξήσουν κατά μέσο όρο στις αναπτυγμένες οικονομίες το ύψος των δημόσιων δαπανών κατά περίπου 4,5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ έως το 2040, ενώ ειδικά για τις χώρες της Κεντρικής, Ανατολικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης αναμένεται να αυξηθούν κατά 5,5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ. Εάν δεν ληφθούν μέτρα, το ΔΝΤ εκτιμά ότι η πορεία του χρέους δεν θα είναι βιώσιμη και σε μέσα επίπεδα θα φτάσει το 130% του ΑΕΠ έως το 2040, δηλαδή σχεδόν θα διπλασιαστεί σε σχέση με τα σημερινά επίπεδα. Αν, μάλιστα, το χρέος σταθμιστεί με το ΑΕΠ των χωρών, εκτιμάται ότι θα φτάσει στο 155% του ΑΕΠ καθώς κάποιες από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές οικονομίες έχουν τα υψηλότερα ποσοστά χρέους. Η πορεία του χρέους θα μπορούσε να είναι ακόμη δυσμενέστερη, εάν η επιδείνωση της δημοσιονομικής θέσης επιβράδυνε την ήδη αναιμική οικονομική ανάπτυξη και αύξανε περαιτέρω το κόστος δανεισμού.