Γ. Μπρατάκος: Οι δεξιότητες στο επίκεντρο της ανταγωνιστικότητας

Τα τελευταία χρόνια η ανεργία μειώνεται, αλλά οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να βρουν τους ανθρώπους που χρειάζονται.

Αυτή είναι μία από τις πιο έντονες αντιφάσεις της σημερινής αγοράς εργασίας και εξελίσσεται σε ουσιαστικό περιορισμό για την οικονομική δραστηριότητα.

Τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αποτυπώνουν την έκταση του προβλήματος. Στο δεύτερο τρίμηνο του 2026 οι κενές θέσεις εργασίας έφθασαν τις 46.368, αυξημένες κατά 19,4% σε σχέση με έναν χρόνο πριν. Το ζήτημα αφορά ένα ευρύ φάσμα ειδικοτήτων: από τεχνικά επαγγέλματα και χειριστές μηχανημάτων έως εργαζομένους στις υπηρεσίες, στο εμπόριο και σε θέσεις υψηλής εξειδίκευσης.

Στο ΕΒΕΑ ακούμε καθημερινά τις επιχειρήσεις να περιγράφουν αυτή τη δυσκολία. Θέσεις παραμένουν κενές για μήνες, το υπάρχον προσωπικό πιέζεται, το λειτουργικό κόστος αυξάνεται και η εξυπηρέτηση της ζήτησης γίνεται δυσκολότερη. Σε αρκετές περιπτώσεις, επιχειρήσεις με δουλειά και προοπτικές αναγκάζονται να περιορίσουν τη δραστηριότητά τους επειδή δεν μπορούν να στελεχώσουν κρίσιμες λειτουργίες. Όταν το φαινόμενο αποκτά διάρκεια, οι συνέπειες περνούν στην παραγωγικότητα και στην ανταγωνιστικότητα ολόκληρων κλάδων.

Η απάντηση χρειάζεται να ξεκινήσει από μια πολύ καλύτερη αντιστοίχιση των δεξιοτήτων με τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας.
Πρώτη προτεραιότητα είναι ένας μόνιμος μηχανισμός διάγνωσης και πρόβλεψης των αναγκών σε ειδικότητες και δεξιότητες, ανά κλάδο και περιφέρεια. Η πληροφορία αυτή πρέπει να τροφοδοτεί άμεσα τον σχεδιασμό της επαγγελματικής εκπαίδευσης και της κατάρτισης, με ουσιαστική συμμετοχή των επιμελητηρίων και των επιχειρήσεων.

Δεύτερη προτεραιότητα είναι η αξιολόγηση της κατάρτισης με βάση το αποτέλεσμά της στην αγορά εργασίας. Η δημόσια χρηματοδότηση πρέπει να συνδέεται περισσότερο με το κατά πόσο οι ωφελούμενοι αποκτούν δεξιότητες που έχουν ζήτηση και βρίσκουν εργασία σε αντίστοιχες θέσεις. Ετσι δημιουργείται και ένα ισχυρότερο κίνητρο ώστε τα προγράμματα να προσαρμόζονται στις πραγματικές ανάγκες.

Υπάρχει, τέλος, η δημογραφική διάσταση. Η διαθέσιμη δεξαμενή εργαζομένων περιορίζεται και η πίεση αυτή θα γίνεται εντονότερη τα επόμενα χρόνια. Η αντιμετώπισή της απαιτεί συνδυασμό παρεμβάσεων: καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας, περισσότερες προϋποθέσεις επιστροφής Ελλήνων από το εξωτερικό και ταχύτερες, νόμιμες και στοχευμένες διαδικασίες μετάκλησης εργαζομένων από τρίτες χώρες, εκεί όπου τεκμηριώνονται συγκεκριμένες ελλείψεις.

Οι 46.368 κενές θέσεις αποτυπώνουν ένα πραγματικό παραγωγικό κόστος: παραγωγή που καθυστερεί, παραγγελίες που δυσκολεύονται να εκτελεστούν, επενδυτικά σχέδια που μετατίθενται. Η κάλυψή τους απαιτεί πλέον μια συνεκτική πολιτική ανθρώπινου δυναμικού, με μεγαλύτερη ακρίβεια στον σχεδιασμό, ταχύτητα στην εφαρμογή και μετρήσιμα αποτελέσματα στην αγορά εργασίας.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Σήμα Ισότητας: Από τη Δέσμευση στην Πράξη» –

Εκδήλωση του ΕΒΕΑ και του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας για την προώθηση της ισότητας των φύλων στο σύγχρονο επιχειρείν

 

Τη σημασία της ουσιαστικής ενσωμάτωσης της ισότητας των φύλων, της διαφάνειας και των ίσων ευκαιριών στην εταιρική κουλτούρα της ελληνικής επιχειρηματικότητας ανέδειξε η ειδική εκδήλωση «Σήμα Ισότητας: Από τη Δέσμευση στην Πράξη», την οποία συνδιοργάνωσαν το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών (ΕΒΕΑ) και το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.

Η εκδήλωση εστίασε στις καλές πρακτικές, στις προκλήσεις, καθώς και στα πολλαπλά οφέλη που αποκομίζει ένας οργανισμός όταν μετατρέπει την ισότητα από θεσμική υποχρέωση σε καθημερινή πράξη και κουλτούρα σεβασμού. Παράλληλα, παρουσιάστηκε αναλυτικά η διαδικασία συμμετοχής για την απόκτηση του Σήματος Ισότητας, μιας σημαντικής πρωτοβουλίας που αναγνωρίζει τις επιχειρήσεις οι οποίες εφαρμόζουν έμπρακτα πολιτικές ίσων ευκαιριών και επαγγελματικής εξέλιξης χωρίς διακρίσεις.

Στην έναρξη της εκδήλωσης, η Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, κα Δόμνα Μιχαηλίδου, μέσω βιντεοσκοπημένου μηνύματος, τόνισε μεταξύ άλλων: «Με το Σήμα Ισότητας θέλουμε να αναγνωρίσουμε και να επιβραβεύσουμε τις επιχειρήσεις που κάνουν την ισότητα πράξη στην καθημερινή τους λειτουργία. Επιχειρήσεις που εξασφαλίζουν ίσες ευκαιρίες στην πρόσληψη και την επαγγελματική εξέλιξη, ίσες αμοιβές για ίση εργασία, προστασία από τη βία και πραγματική συμφιλίωση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής. Γιατί δεν αρκεί να μιλάμε για ισότητα, πρέπει να μπορούμε να τη βλέπουμε στην πράξη μέσα στον χώρο εργασίας.

Είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό ότι περισσότερες από 60 επιχειρήσεις έχουν ήδη υποβάλει τα δικαιολογητικά τους. Θέλω σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσω ιδιαίτερα το ΕΒΕΑ για την εξαιρετική συνεργασία και τη συμβολή του στην προσπάθειά μας να φέρουμε το Σήμα Ισότητας πιο κοντά στις ίδιες τις επιχειρήσεις. Οι αιτήσεις παραμένουν ανοιχτές έως τις 30 Οκτωβρίου και θέλω να καλέσω ακόμα περισσότερες να συμμετέχουν. Αυτό αποτυπώνει και ο τίτλος της σημερινής εκδήλωσης: “Από τη Δέσμευση στην Πράξη”, διότι η ισότητα κρίνεται στις ευκαιρίες που δημιουργούμε και στις πρακτικές που εφαρμόζουμε καθημερινά».

Από την πλευρά της η Υφυπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, κα Έλενα Ράπτη, παρουσίασε αναλυτικά το Σήμα Ισότητας, τη διαδικασία απονομής του, τα βασικά κριτήρια και τις προϋποθέσεις συμμετοχής, καθώς και τα οφέλη που δημιουργεί για τις επιχειρήσεις και τους εργαζομένους, υπογραμμίζοντας ότι: «Η ισότητα πρέπει να είναι ορατή και μετρήσιμη στην καθημερινή λειτουργία μιας επιχείρησης. Γιατί μια επιχείρηση που επενδύει στην ισότητα επενδύει ουσιαστικά στο ανθρώπινο δυναμικό της. Το Σήμα Ισότητας δεν είναι μια τυπική διάκριση. Είναι ένα εργαλείο για μετρήσιμες πολιτικές, σαφείς διαδικασίες και πραγματικό αντίκτυπο στην καθημερινότητα των εργαζομένων».

Αναφερόμενη ειδικότερα στα μέτρα στήριξης εργαζομένων, γονέων και φροντιστών, η Υφυπουργός πρόσθεσε: «Πρόκειται για πρακτικές που αναγνωρίζουν ότι πίσω από τον εργαζόμενο υπάρχει ο άνθρωπος. Και όταν μια επιχείρηση στέκεται δίπλα στον εργαζόμενο σε αυτές τις πραγματικές ανάγκες, δημιουργεί ένα περιβάλλον εμπιστοσύνης, ασφάλειας και αμοιβαίου σεβασμού. Οι αξίες έχουν πραγματική δύναμη όταν μετατρέπονται σε πράξεις. Όταν μια αρχή γίνεται πολιτική. Όταν μια πρόθεση γίνεται διαδικασία. Όταν μια καλή σκέψη γίνεται μια πρακτική που κάνει την καθημερινότητα ενός ανθρώπου καλύτερη. Εκεί βρίσκεται για εμάς η πραγματική αξία του Σήματος Ισότητας».

Η Α΄ Αντιπρόεδρος του ΕΒΕΑ και Πρόεδρος του Οργανισμού Γυναικείας Επιχειρηματικότητας και Ηγεσίας (ΟΓΕΗ), κα Σοφία Κουνενάκη Εφραίμογλου, ανέφερε στην ομιλία της: «Οι ίσες ευκαιρίες στην εργασία επιτρέπουν στις επιχειρήσεις να αξιοποιούν πλήρως τις γνώσεις, την εμπειρία και τη δημιουργικότητα των ανθρώπων τους. Αυτό προϋποθέτει δίκαιες αμοιβές, διαφανείς διαδικασίες εξέλιξης και ένα εργασιακό περιβάλλον όπου το φύλο δεν επηρεάζει τις επαγγελματικές προοπτικές. Η διοίκηση κάθε επιχείρησης έχει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση αυτής της κουλτούρας, μέσα από τις καθημερινές αποφάσεις και το παράδειγμά της. Στο ΕΒΕΑ στηρίζουμε την πρωτοβουλία του Υπουργείου για το Σήμα Ισότητας και τη συνεργασία που απαιτείται ώστε τέτοιες πρακτικές να υιοθετηθούν από περισσότερες επιχειρήσεις, ανεξαρτήτως μεγέθους. Η πρόοδος στην ισότητα ενισχύει την εμπιστοσύνη στον χώρο εργασίας και δημιουργεί ευρύτερες δυνατότητες ανάπτυξης για την οικονομία».

Στο πλαίσιο της συζήτησης που ακολούθησε, εκπρόσωποι της Πολιτείας και επιχειρήσεων που έχουν ήδη κάνει τη μετάβαση από τη δέσμευση στην πράξη μοιράστηκαν την εμπειρία και τις καλές πρακτικές τους, αναδεικνύοντας πώς η ισότητα μπορεί να ενσωματωθεί ουσιαστικά στην καθημερινή λειτουργία μιας επιχείρησης. Στο πάνελ συμμετείχαν η Κατερίνα Πατσογιάννη (Γενική Γραμματέας Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων), η Μαρία Ελένη Αραμπατζή (Vice President Human Resources, ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ), η Λυδία Καρυανάκη (Chief People Officer, WeR) και η Φάννυ Θεοχάρη (Partner, Head of Human Resources, GRANT THORNTON).

Την εκδήλωση συντόνισε ο κ. Φάνης Ματσόπουλος, Μέλος ΔΕ ΕΒΕΑ και Υπεύθυνος Συμβουλευτικής Υποστήριξης Επιχειρήσεων.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν η Υφυπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, κα Σέβη Βολουδάκη, ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. Αθανάσιος Μπούρας,  η Βουλευτής της Ν.Δ. και τέως Υφυπουργός Κοινωνικής Συνοχής & Οικογένειας, κα Μαρία Κεφαλά, η Βουλευτής της Ν.Δ., κα Τζίνα Οικονόμου, η Βουλευτής της Ν.Δ., κα Ασημίνα Σκόνδρα, η Αναπληρώτρια Περιφερειάρχης, κα Χριστίνα Κεφαλογιάννη, η Αντιπεριφερειάρχης Επιχειρηματικότητας & Ευρωπαϊκού Προγραμματισμού, κα Αλεξάνδρα Πάλλη, η Εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, κα Αλεξάνδρα Σδούκου, καθώς και η Πρόεδρος του Κέντρου Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ), Δρ. Ελένη Ζενάκου.

Νέες κυβερνητικές παρεμβάσεις: Μια αναγκαία ανάσα για την πραγματική οικονομία

Η νέα διεθνής ενεργειακή αναταραχή δεν βρίσκει την ελληνική οικονομία απροετοίμαστη. Βρίσκει, όμως, πολλές επιχειρήσεις και νοικοκυριά ήδη επιβαρυμένα από διαδοχικές κρίσεις, υψηλό κόστος λειτουργίας και συσσωρευμένες υποχρεώσεις. Αυτή είναι μια πραγματικότητα που η αγορά γνωρίζει καλά. Και είναι θετικό ότι η κυβέρνηση επιλέγει να απαντήσει με συγκεκριμένες παρεμβάσεις.

Η διεύρυνση της ρύθμισης των παλαιών οφειλών από τις 72 στις 120 δόσεις, μια κατεύθυνση που το ΕΒΕΑ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει, είναι για εμάς η σημαντικότερη από αυτές. Δεν πρόκειται για χαριστική αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους. Πρόκειται για τη δημιουργία μιας ρεαλιστικής δυνατότητας αποπληρωμής. Για μια μικρή ή μεσαία επιχείρηση υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε μια δόση που μπορεί να πληρώνεται κάθε μήνα και σε μια ρύθμιση που είναι τόσο απαιτητική ώστε, αργά ή γρήγορα, να χαθεί. Η δεύτερη περίπτωση δεν ωφελεί κανέναν. Ούτε την επιχείρηση, ούτε το Δημόσιο.

Σύμφωνα με την ενημέρωση του Υπουργείου, η δυνατότητα εξόφλησης σε έως 120 δόσεις, με ελάχιστη καταβολή 30 ευρώ, αφορά παλαιές ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τη φορολογική διοίκηση και τα ασφαλιστικά ταμεία. Παράλληλα, προβλέπεται δυνατότητα μετάβασης στη νέα ρύθμιση και για όσους έχουν ήδη ενταχθεί στο καθεστώς των 72 δόσεων.

Το μήνυμα πρέπει να είναι καθαρό. Ο συνεπής πολίτης και η συνεπής επιχείρηση πρέπει πάντοτε να προστατεύονται. Εφόσον επιβεβαιωθεί ότι από τη νέα δυνατότητα εξαιρούνται επιχειρήσεις και πολίτες που έχουν ήδη ρυθμίσει τις ίδιες παλαιές οφειλές και εξυπηρετούν κανονικά τη ρύθμισή τους, το πλαίσιο θα πρέπει να επανεξεταστεί, ώστε να μην τίθενται σε δυσμενέστερη θέση εκείνοι που έχουν ήδη επιδείξει συνέπεια στις υποχρεώσεις τους. Μια βιώσιμη ρύθμιση είναι προτιμότερη από μια ληξιπρόθεσμη οφειλή που διογκώνεται επί χρόνια.

Το ίδιο ισχύει για τις παρεμβάσεις απέναντι στους servicers. Χρειάζονται σαφείς κανόνες, διαφάνεια και πραγματική λογοδοσία. Όταν υπάρχει συμφωνημένη ρύθμιση, αυτή πρέπει να τηρείται και από τις δύο πλευρές. Ο οφειλέτης δεν μπορεί να βρίσκεται αντιμέτωπος με αυθαίρετες απαιτήσεις ή χωρίς σαφή εικόνα του χρέους του. Η θέσπιση προθεσμιών, ο περιορισμός της προκαταβολής και οι κυρώσεις για παραβίαση συμφωνημένων ρυθμίσεων κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση.

Υπάρχει ταυτόχρονα και ένα δεύτερο μέτωπο που αφορά άμεσα την πραγματική οικονομία: η ενέργεια. Το πετρέλαιο κίνησης δεν είναι απλώς ένα ακόμη έξοδο. Είναι μέρος του κόστους μεταφοράς προϊόντων, της εφοδιαστικής αλυσίδας, της βιομηχανίας, της αγροτικής παραγωγής και χιλιάδων επαγγελματικών δραστηριοτήτων. Όταν η τιμή του αυξάνεται απότομα, η επιβάρυνση περνά σταδιακά σε ολόκληρη την οικονομία.

Γι’ αυτό η παρέμβαση στην τιμή του diesel έχει σημασία όχι μόνο για τον οδηγό στην αντλία, αλλά και για τη συγκράτηση του κόστους των επιχειρήσεων και, τελικά, των τιμών.

Υπάρχει εδώ και ένα ευρύτερο συμπέρασμα. Το τελευταίο διάστημα ακούστηκαν από διαφορετικές πλευρές ενστάσεις απέναντι σε μια νέα γενναία ρύθμιση οφειλών. Η αγορά, όμως, δεν ζητά να διαγραφούν οι υποχρεώσεις της. Ζητά να μπορεί να τις πληρώσει. Δεν ζητά μόνιμες επιδοτήσεις. Ζητά προστασία όταν μια εξωγενής διεθνής κρίση εκτινάσσει μέσα σε λίγες ημέρες ένα βασικό στοιχείο του κόστους της.

Η επιλογή να διευρυνθεί το πλαίσιο ρύθμισης κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Τα μέτρα δεν λύνουν όλα τα προβλήματα. Δημιουργούν όμως χώρο για να σταθούν όρθιες βιώσιμες επιχειρήσεις, να ρυθμιστούν παλιές εκκρεμότητες και να περιοριστούν οι συνέπειες μιας νέας ενεργειακής αναταραχής.

Από εδώ και πέρα χρειάζεται προσοχή στην εφαρμογή. Οι διαδικασίες πρέπει να είναι απλές, οι όροι απολύτως καθαροί και οι επιχειρήσεις να γνωρίζουν γρήγορα τι δικαιούνται και πώς μπορούν να το αξιοποιήσουν. Γιατί σε περιόδους μεγάλης αβεβαιότητας, η οικονομική πολιτική κρίνεται τελικά σε κάτι πολύ πρακτικό. Αν δίνει στις παραγωγικές δυνάμεις της χώρας τη δυνατότητα να συνεχίσουν να λειτουργούν, να επενδύουν, να διατηρούν θέσεις εργασίας και να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους. Αυτό ακριβώς χρειάζεται σήμερα η αγορά.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Γ. Μπρατάκος: Νέες προοπτικές επιχειρηματικής συνεργασίας Ελλάδας – Δομινικανής Δημοκρατίας

Τις δυνατότητες ενίσχυσης των οικονομικών και επιχειρηματικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Δομινικανής Δημοκρατίας συζήτησαν ο Πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, κ. Γιάννης Μπρατάκος, και ο Γενικός Πρόξενος της Δομινικανής Δημοκρατίας στην Ελλάδα, κ. Rómulo García Marmolejos, κατά τη συνάντησή τους στο ΕΒΕΑ.

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκαν οι προοπτικές διεύρυνσης των εμπορικών συναλλαγών και ανάπτυξης συνεργασιών σε τομείς αμοιβαίου ενδιαφέροντος, όπως ο τουρισμός και η ξενοδοχειακή ανάπτυξη, η τεχνολογία, οι υποδομές και τα logistics, η ναυτιλία, ο αγροδιατροφικός τομέας, καθώς και οι υπηρεσίες υγείας και ο φαρμακευτικός κλάδος.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις επενδυτικές δυνατότητες που παρουσιάζει η Δομινικανή Δημοκρατία και στη δυνατότητα αξιοποίησης της ελληνικής τεχνογνωσίας, ιδιαίτερα στους τομείς του τουρισμού, της φιλοξενίας, των λιμενικών υποδομών και της ναυτιλίας. Ο κ. García Marmolejos εξέφρασε την πρόθεση της δομινικανής πλευράς να ενισχύσει τις επαφές της με την ελληνική επιχειρηματική κοινότητα, με τη συνδρομή και του ΕΒΕΑ.

Από την πλευρά του, ο κ. Μπρατάκος υπογράμμισε τη σημασία της συστηματικής ενημέρωσης των ελληνικών επιχειρήσεων για τις ευκαιρίες που προσφέρει η αγορά της Δομινικανής Δημοκρατίας και ζήτησε την αποστολή αναλυτικού υλικού σχετικά με το επενδυτικό περιβάλλον της χώρας, με ιδιαίτερη έμφαση στον τουριστικό και ξενοδοχειακό κλάδο.

Παράλληλα, συζητήθηκε η προοπτική διοργάνωσης επιχειρηματικής συνάντησης ή αποστολής στη Δομινικανή Δημοκρατία, με τη συμμετοχή επιχειρήσεων από τις δύο χώρες, αφού προηγηθεί η χαρτογράφηση του ενδιαφέροντος και των κλάδων στους οποίους υπάρχουν οι μεγαλύτερες δυνατότητες συνεργασίας.

Ο Πρόεδρος του ΕΒΕΑ, κ. Γιάννης Μπρατάκος, δήλωσε: «Υπάρχει σημαντικό περιθώριο για να αναπτύξουμε περισσότερο τις οικονομικές σχέσεις Ελλάδας και Δομινικανής Δημοκρατίας. Η ελληνική επιχειρηματικότητα διαθέτει ισχυρή τεχνογνωσία σε τομείς όπως ο τουρισμός, η φιλοξενία, η ναυτιλία, οι υποδομές και η τεχνολογία, ενώ παράλληλα υπάρχουν νέες αγορές και επενδυτικές ευκαιρίες που αξίζει να διερευνηθούν. Ως ΕΒΕΑ, θέλουμε να δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για ουσιαστικές επαφές μεταξύ επιχειρήσεων, με συγκεκριμένη πληροφόρηση και σαφή επιχειρηματικό προσανατολισμό. Επόμενο βήμα είναι να εντοπίσουμε τους κλάδους με πραγματικό αμοιβαίο ενδιαφέρον και να μετατρέψουμε αυτή την πρώτη επαφή σε συγκεκριμένες συνεργασίες».

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Γιάννης Μπρατάκος: «Δικαίωση του διαλόγου με την αγορά: Ανάσα ρευστότητας για τις επιχειρήσεις με τη διεύρυνση των 120 δόσεων»

 

Ο Πρόεδρος του ΕΒΕΑ, κ. Γιάννης Μπρατάκος, μετά τις νέες παρεμβάσεις που ανακοίνωσε σήμερα ο Πρωθυπουργός, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Οι σημερινές αποφάσεις κινούνται σε μια κατεύθυνση που η αγορά έχει ανάγκη: λιγότερη πίεση στο κόστος, περισσότερες δυνατότητες ρύθμισης των υποχρεώσεων και καθαρότεροι κανόνες στη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους.

Η αύξηση της επιδότησης στο πετρέλαιο κίνησης, σε συνδυασμό με την έκπτωση των διυλιστηρίων, οδηγεί σε συνολική ελάφρυνση 20 λεπτών στο diesel. Είναι μια αναγκαία παρέμβαση σε μια περίοδο κατά την οποία το ενεργειακό κόστος επιβαρύνει τις μεταφορές, την εφοδιαστική αλυσίδα και συνολικά τη λειτουργία των επιχειρήσεων.

Για εμάς στο ΕΒΕΑ, όμως, έχει ιδιαίτερη σημασία η απόφαση για τις 120 δόσεις.

Είναι μια πρόταση που καταθέσαμε δημόσια και επίμονα εδώ και μήνες. Την υποστηρίξαμε όταν υπήρχαν επιφυλάξεις και διαφορετικές απόψεις για το αν ήταν αναγκαία. Επιμείναμε γιατί αυτή ήταν η εικόνα που μας μετέφεραν οι επιχειρήσεις: πολλές βιώσιμες επιχειρήσεις δεν ζητούν να απαλλαγούν από τις υποχρεώσεις τους. Ζητούν έναν ρεαλιστικό τρόπο για να μπορούν να τις εξυπηρετήσουν.

Χαιρετίζω, λοιπόν, την απόφαση του Πρωθυπουργού και της κυβέρνησης να ακούσουν την αγορά. Η διεύρυνση από τις 72 στις 120 δόσεις, η ένταξη οφειλών που κατέστησαν ληξιπρόθεσμες έως το τέλος του 2024 και η δυνατότητα μετάβασης στη νέα ρύθμιση για όσους έχουν ήδη ενταχθεί στις 72 δόσεις δίνουν περισσότερο χρόνο και χώρο σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις να επιστρέψουν στη συνέπεια.

Σημαντικό είναι και το νέο πλαίσιο για το ιδιωτικό χρέος και τους servicers. Για χρόνια επιχειρήσεις και πολίτες βρίσκονταν συχνά αντιμέτωποι με διαδικασίες χωρίς σαφή χρονοδιαγράμματα και χωρίς την αναγκαία διαφάνεια. Τώρα θεσπίζονται συγκεκριμένες προθεσμίες για τις διμερείς ρυθμίσεις, περιορίζεται η προκαταβολή έως το 15% της οφειλής και προστατεύεται ο συνεπής οφειλέτης από μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης όσο τηρεί τη ρύθμισή του. Παράλληλα, οι servicers υπάγονται σε αυστηρότερους κανόνες διαφάνειας, εποπτείας και λογοδοσίας.

Αυτές οι αλλαγές είναι σημαντικές και για την επιχειρηματικότητα. Γιατί η αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους δεν είναι μόνο κοινωνικό ζήτημα. Είναι ζήτημα ρευστότητας, βιωσιμότητας και δυνατότητας μιας επιχείρησης να ξανακοιτάξει μπροστά, αντί να παραμένει εγκλωβισμένη σε παλιές οφειλές.

Ο θεσμικός ρόλος του ΕΒΕΑ δεν είναι ούτε να χειροκροτεί ούτε να αντιπολιτεύεται. Είναι να λέει καθαρά τι χρειάζονται οι επιχειρήσεις και να καταθέτει συγκεκριμένες και εφαρμόσιμες λύσεις.

Οι 120 δόσεις είναι ένα καλό παράδειγμα. Επιμείναμε στην πρόταση γιατί πιστεύαμε ότι ήταν σωστή για την αγορά. Σήμερα χαιρετίζουμε το γεγονός ότι έγινε πράξη.

Και θα συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο: με προτάσεις, τεκμηρίωση και καθαρή φωνή για όσα χρειάζεται η ελληνική επιχειρηματικότητα».

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Γιάννης Μπρατάκος: «Μετατρέπουμε το ΕΒΕΑ σε ψηφιακό κόμβο με άμεσο όφελος για τις επιχειρήσεις»

 

Νέες ψηφιακές υπηρεσίες για την ταχύτερη εξυπηρέτηση των επιχειρήσεων και την ενίσχυση της πρόσβασής τους σε πληροφόρηση και εμπορικές ευκαιρίες αναπτύσσει το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών (ΕΒΕΑ), μέσω έργου συνολικού προϋπολογισμού 959.140 ευρώ. Την απόφαση ένταξης του έργου «Ανάπτυξη προηγμένων ψηφιακών υπηρεσιών του ΕΒΕΑ για τις επιχειρήσεις της Αττικής» στο Πρόγραμμα «Αττική» 2021–2027 υπέγραψε ο Περιφερειάρχης Αττικής, κ. Νίκος Χαρδαλιάς, στο πλαίσιο της υπογραφής των αποφάσεων ένταξης των αντίστοιχων πράξεων των έξι Επιμελητηρίων της Αττικής. Το έργο συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης.

Ο Πρόεδρος του ΕΒΕΑ, κ. Γιάννης Μπρατάκος, δήλωσε: «Η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας απαιτεί να δώσουμε στις επιχειρήσεις περισσότερο χώρο και χρόνο για να επενδύσουν, να καινοτομήσουν και να αναπτυχθούν. Τα Επιμελητήρια έχουν συγκεκριμένη ευθύνη σε αυτή την προσπάθεια. Να απλοποιούν την καθημερινότητα των μελών τους και να τους προσφέρουν εργαλεία που ανταποκρίνονται στις πραγματικές τους ανάγκες. Με τη στήριξη της Περιφέρειας Αττικής, μετατρέπουμε το ΕΒΕΑ σε ψηφιακό κόμβο με άμεσο όφελος για τις επιχειρήσεις. Επενδύουμε σε ταχύτερη εξυπηρέτηση, καλύτερη πληροφόρηση και νέες δυνατότητες προβολής και συνεργασίας. Για εμάς, η επιτυχία αυτής της επένδυσης θα κριθεί στην πράξη. Στον χρόνο που θα κερδίζει ο επιχειρηματίας, στις διαδικασίες που θα διεκπεραιώνει ευκολότερα και στις ευκαιρίες που θα μπορεί να αξιοποιεί».

Η συνεργασία της Περιφέρειας Αττικής με τα Επιμελητήρια αναδεικνύει τη σημασία της σύμπραξης των θεσμών για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας. Το ΕΒΕΑ συνεχίζει να επενδύει στον εκσυγχρονισμό του και στην ουσιαστική στήριξη των μελών του, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση μιας πιο ανταγωνιστικής και εξωστρεφούς οικονομίας.

Το 2027 θα είναι το πραγματικό τεστ της ελληνικής οικονομίας

Η ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης στο τέλος του 2026 θα αλλάξει ουσιαστικά τους όρους της αναπτυξιακής συζήτησης στη χώρα. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η επενδυτική δυναμική που δημιουργήθηκε τα προηγούμενα χρόνια μπορεί να συνεχιστεί όταν περιοριστεί η ώθηση ενός τόσο ισχυρού ευρωπαϊκού χρηματοδοτικού εργαλείου. Αυτό θα είναι το πραγματικό τεστ για την ελληνική οικονομία.

Η αναλογία των επενδύσεων προς το ΑΕΠ έχει αυξηθεί από 11,3% το 2018 σε 16,9% το 2025. Το επενδυτικό κενό με την Ευρωπαϊκή Ένωση έχει περιοριστεί σημαντικά, παραμένει όμως αισθητό. Και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήδη επισημαίνει ότι η ολοκλήρωση του Ταμείου θα περιορίσει την επενδυτική ώθηση τα επόμενα χρόνια. Επομένως, η συζήτηση πρέπει ήδη να αφορά την επόμενη ημέρα.

Πρώτη προϋπόθεση είναι να κινητοποιήσουμε πολύ περισσότερα ιδιωτικά κεφάλαια. Το Ταμείο Ανάκαμψης απέδειξε ότι, όταν υπάρχει χρηματοδότηση με ανταγωνιστικούς όρους, σαφές πλαίσιο και ώριμα επενδυτικά σχέδια, οι ελληνικές επιχειρήσεις επενδύουν. Το δανειακό του σκέλος συνδύασε ευρωπαϊκούς πόρους, τραπεζική χρηματοδότηση και ίδια κεφάλαια, δημιουργώντας σημαντική μόχλευση.

Αυτή η λογική χρειάζεται συνέχεια. Τα νέα χρηματοδοτικά και εγγυοδοτικά προγράμματα μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά, ιδιαίτερα για τις μικρότερες επιχειρήσεις. Το ίδιο ισχύει για τις επιταχυνόμενες αποσβέσεις σε επενδύσεις εκσυγχρονισμού. Είναι εργαλεία που μπορούν να βοηθήσουν, εφόσον ενταχθούν σε ένα συνεκτικό σχέδιο για το χρηματοδοτικό κενό που θα αφήσει η ολοκλήρωση του Ταμείου.

Χρειάζεται, παράλληλα, μεγαλύτερη ποικιλία πηγών χρηματοδότησης. Η ελληνική οικονομία παραμένει σε μεγάλο βαθμό τραπεζοκεντρική. Η κεφαλαιαγορά, το venture capital, το private equity, τα εταιρικά ομόλογα και νέα εργαλεία συμμετοχικής χρηματοδότησης μπορούν να κινητοποιήσουν περισσότερα ιδιωτικά κεφάλαια και να δώσουν στις επιχειρήσεις περισσότερες επιλογές.

Για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, το ζήτημα είναι ακόμη πιο συγκεκριμένο. Χρειάζονται κεφάλαια για να επενδύσουν σε τεχνολογία, να εξάγουν, να συνεργαστούν, να μεγαλώσουν. Το μικρό μέγεθος παραμένει διαρθρωτικό χαρακτηριστικό της ελληνικής οικονομίας και συχνά περιορίζει τόσο την πρόσβαση στη χρηματοδότηση όσο και τη δυνατότητα υλοποίησης μεγαλύτερων επενδύσεων.

Γι’ αυτό έχει σημασία και ο τρόπος με τον οποίο θα εφαρμοστούν τα νέα χρηματοδοτικά εργαλεία. Το πραγματικό αποτέλεσμα θα κριθεί από το πόσες μικρές επιχειρήσεις θα χρηματοδοτηθούν, με ποιο κόστος, με ποιες εξασφαλίσεις και σε πόσο χρόνο. Οι διαθέσιμοι πόροι πρέπει να φτάσουν σε επιχειρήσεις με βιώσιμα σχέδια και προοπτική ανάπτυξης.

Η επενδυτική δυναμική εξαρτάται και από το περιβάλλον μέσα στο οποίο λειτουργεί μια επιχείρηση. Η γραφειοκρατία, οι καθυστερήσεις στην αδειοδότηση και στη Δικαιοσύνη, η πολυπλοκότητα των κανόνων και το κόστος συμμόρφωσης επηρεάζουν άμεσα κάθε επενδυτική απόφαση.

Το ίδιο ισχύει για τη φορολογία και τη ρευστότητα. Ένα σταθερό φορολογικό πλαίσιο, ισχυρότερα κίνητρα για παραγωγικές επενδύσεις, συγχωνεύσεις και συνεργασίες, καθώς και ταχύτερη αποκλιμάκωση της προκαταβολής φόρου μπορούν να απελευθερώσουν πόρους για επενδύσεις, προσλήψεις και κεφάλαιο κίνησης.

Κρίσιμος παράγοντας είναι και η ενέργεια. Η ανάπτυξη των ΑΠΕ έχει προχωρήσει σημαντικά, όμως η ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας και της μεταποίησης κρίνεται από το τελικό κόστος που πληρώνει η επιχείρηση. Χρειάζονται ταχύτερες επενδύσεις στα δίκτυα, στην αποθήκευση και στις διασυνδέσεις, καθώς και περισσότερες δυνατότητες για αυτοπαραγωγή και μακροχρόνιες συμβάσεις προμήθειας με ανταγωνιστικούς όρους.

Αντίστοιχη βαρύτητα έχει η τεχνολογία. Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να γίνει εργαλείο αύξησης της παραγωγικότητας σε ολόκληρη την οικονομία. Για να συμβεί αυτό, η πρόσβαση σε τεχνογνωσία, χρηματοδότηση και δεξιότητες πρέπει να φτάσει και στις μικρότερες επιχειρήσεις. Διαφορετικά, η τεχνολογική μετάβαση κινδυνεύει να διευρύνει το παραγωγικό χάσμα μέσα στην ίδια την επιχειρηματική κοινότητα.

Όλα αυτά συγκλίνουν σε ένα βασικό ζητούμενο: η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερες παραγωγικές επενδύσεις, ισχυρότερη βιομηχανία, μεγαλύτερες εξαγωγές και επιχειρήσεις που μπορούν να αποκτήσουν μέγεθος. Να επενδύσουν στην τεχνολογία, στην καινοτομία και στους ανθρώπους τους. Να μπουν σε νέες αγορές και να ανταγωνιστούν με καλύτερους όρους. Αυτή είναι η βάση πάνω στην οποία μπορεί να στηριχθεί η ανάπτυξη μετά το Ταμείο Ανάκαμψης.

Η φετινή ΔΕΘ ανέδειξε και μια ευρύτερη πολιτική διάσταση αυτής της συζήτησης. Μεγάλο μέρος της δημόσιας προσοχής στράφηκε στις παροχές, στις ελαφρύνσεις και στις άμεσες δεσμεύσεις προς τους πολίτες. Είναι απολύτως θεμιτό να συζητάμε πώς θα στηριχθούν τα νοικοκυριά που πιέζονται από την ακρίβεια, το στεγαστικό κόστος και την ενεργειακή αβεβαιότητα. Η κοινωνική πολιτική έχει ουσιαστικό και αναγκαίο ρόλο.

Η βιωσιμότητα, όμως, της κοινωνικής πολιτικής εξαρτάται από την παραγωγική δυνατότητα της οικονομίας. Από το αν η χώρα θα καταφέρει να αυξήσει τις επενδύσεις, την παραγωγικότητα, τις εξαγωγές και το μέγεθος των επιχειρήσεών της. Ο στόχος που τέθηκε στη ΔΕΘ για αύξηση των επενδύσεων από τα 46 στα 65 δισ. ευρώ κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Χρειάζεται τώρα συγκεκριμένο σχέδιο, χρηματοδοτικά εργαλεία και μεταρρυθμίσεις που θα κινητοποιήσουν ιδιωτικά κεφάλαια και θα ενισχύσουν την παραγωγική βάση.

Και αυτό το μήνυμα αφορά το σύνολο του πολιτικού συστήματος. Οι οικονομικές προτάσεις των κομμάτων πρέπει να απαντούν όχι μόνο στο τι θα διανεμηθεί, αλλά κυρίως στο πώς θα αυξηθεί ο πλούτος που παράγει η χώρα. Από πού θα προέλθουν οι πόροι, ποιες επενδύσεις θα κινητοποιηθούν και ποιες μεταρρυθμίσεις θα δημιουργήσουν σταθερά υψηλότερη παραγωγή και εισόδημα.

Η επιχειρηματική κοινότητα θέλει μια κοινωνική πολιτική που να στηρίζεται σε μια οικονομία που παράγει περισσότερο και δημιουργεί περισσότερες ευκαιρίες ευημερίας, αντί να εξαντλείται στη διαρκή αναδιανομή των ίδιων περιορισμένων πόρων. Αυτό προϋποθέτει μεγαλύτερη παραγωγικότητα, ισχυρότερες επιχειρήσεις, περισσότερες επενδύσεις και μεγαλύτερη εξωστρέφεια.

Το Ταμείο Ανάκαμψης μάς έδωσε χρόνο, κεφάλαια και μια σημαντική επενδυτική ώθηση. Από το 2027 θα φανεί αν αξιοποιήσαμε αυτή την περίοδο για να δημιουργήσουμε μια οικονομία που μπορεί να συνεχίσει να αναπτύσσεται με πιο ισχυρές δικές της δυνάμεις.

Αυτό θα είναι το πραγματικό μέτρο της επιτυχίας.

 

Γιάννης Μπρατάκος, Πρόεδρος ΕΒΕΑ

Από τη μικρή επιχείρηση στη μεγαλύτερη οικονομία

 

Η συζήτηση για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην Ελλάδα εξαντλείται συχνά στο πώς θα αντέξουν. Πώς θα πληρώσουν το ρεύμα, τις πρώτες ύλες, τους φόρους και τις ασφαλιστικές εισφορές. Πώς θα εξασφαλίσουν ρευστότητα και θα καλύψουν τις υποχρεώσεις τους.

 

Όλα αυτά είναι πραγματικά και πιεστικά προβλήματα. Δεν αρκεί, όμως, να συζητάμε μόνο για την επιβίωση. Πρέπει να μιλήσουμε και για την ανάπτυξη. Για το πώς μια πολύ μικρή επιχείρηση θα μπορέσει να προσλάβει προσωπικό, να επενδύσει, να εξαγάγει και τελικά να γίνει μεγαλύτερη. Αυτό είναι ένα από τα βασικά ζητήματα της ελληνικής οικονομίας.

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το 94,7% των επιχειρήσεων στην Ελλάδα είναι πολύ μικρές, με έως εννέα εργαζομένους. Συνολικά, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις αντιπροσωπεύουν το 99,9% των επιχειρήσεων και το 84,6% της απασχόλησης, παράγουν όμως το 58,3% της προστιθέμενης αξίας.

 

Η διαφορά ανάμεσα στη συμμετοχή τους στην απασχόληση και στη συμβολή τους στην προστιθέμενη αξία αποτυπώνει το πρόβλημα της παραγωγικότητας. Δεν σημαίνει ότι οι μικρές επιχειρήσεις δεν εργάζονται αρκετά. Συνήθως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Σημαίνει ότι δεν διαθέτουν πάντοτε την τεχνολογία, τη χρηματοδότηση, το εξειδικευμένο προσωπικό, την οργάνωση και την πρόσβαση στις αγορές που θα τους επέτρεπαν να παράγουν μεγαλύτερη αξία.

 

Η μικρή επιχείρηση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά σαν μια μονάδα που χρειάζεται διαρκώς προστασία. Χρειάζεται και τις προϋποθέσεις για να μεγαλώσει.

 

Πρώτη προϋπόθεση είναι η πρόσβαση στη χρηματοδότηση. Παρά την πρόοδο των τελευταίων ετών, πολλές μικρές και υγιείς επιχειρήσεις εξακολουθούν να μένουν εκτός τραπεζικού δανεισμού. Δεν διαθέτουν επαρκείς εξασφαλίσεις ή πλήρως οργανωμένα οικονομικά στοιχεία. Τα χρηματοδοτικά εργαλεία πρέπει να γίνουν πιο απλά, ταχύτερα και περισσότερο προσαρμοσμένα στις πραγματικές ανάγκες της αγοράς. Χρειαζόμαστε μικρότερα επενδυτικά δάνεια, εγγυήσεις, μικροπιστώσεις και εναλλακτικές μορφές χρηματοδότησης.

 

Δεύτερη προϋπόθεση είναι η δημιουργία κινήτρων για συνεργασίες και συνενώσεις. Δεν χρειάζεται κάθε επιχείρηση να χάσει την ταυτότητα ή την αυτονομία της. Μπορεί, όμως, να συνεργαστεί με άλλες επιχειρήσεις για τις εξαγωγές, τις προμήθειες, την ενέργεια, τη διανομή, την τεχνολογία ή την προβολή των προϊόντων της. Οι συνεργατικοί σχηματισμοί μπορούν να μειώσουν το κόστος και να ανοίξουν δρόμους που μια μικρή μονάδα δύσκολα διανύει μόνη της.

 

Τρίτη προϋπόθεση είναι η επένδυση στην τεχνολογία. Η ψηφιακή μετάβαση δεν είναι απλώς η δημιουργία ενός ηλεκτρονικού καταστήματος ή η παρουσία στα κοινωνικά δίκτυα. Είναι η καλύτερη οργάνωση της παραγωγής, η διαχείριση των αποθεμάτων, η αξιοποίηση δεδομένων, η κυβερνοασφάλεια και πλέον η χρήση της τεχνητής νοημοσύνης. Για τη μικρή επιχείρηση αυτές οι επενδύσεις έχουν κόστος και απαιτούν τεχνογνωσία. Γι’ αυτό χρειάζεται στοχευμένη υποστήριξη και πρακτική καθοδήγηση.

 

Τέταρτη προϋπόθεση είναι το ανθρώπινο δυναμικό. Οι επιχειρήσεις αναζητούν τεχνίτες, στελέχη πληροφορικής, εργαζομένους με ψηφιακές και εμπορικές δεξιότητες και συχνά δεν τους βρίσκουν. Η κατάρτιση πρέπει να συνδέεται με τις πραγματικές ανάγκες κάθε κλάδου και κάθε τοπικής αγοράς. Ταυτόχρονα, η επαγγελματική εκπαίδευση χρειάζεται στενότερη συνεργασία με τις επιχειρήσεις, ώστε η γνώση να οδηγεί σε συγκεκριμένες θέσεις εργασίας.

 

Υπάρχει, τέλος, το ζήτημα του επιχειρηματικού περιβάλλοντος. Μια μικρή εταιρεία δεν διαθέτει ολόκληρα τμήματα για να παρακολουθούν τις αλλαγές στη νομοθεσία, τη φορολογία και τις διοικητικές διαδικασίες. Κάθε νέα υποχρέωση αφαιρεί χρόνο και πόρους από την παραγωγική της δραστηριότητα. Η σταθερότητα των κανόνων, η απλοποίηση των αδειοδοτήσεων, η ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης και η μείωση του μη μισθολογικού κόστους έχουν άμεσο αντίκτυπο στην ανταγωνιστικότητα.

 

Η ελληνική οικονομία χρειάζεται περισσότερες επιχειρήσεις που παράγουν, εξάγουν και πληρώνουν καλύτερους μισθούς. Αυτό δεν θα επιτευχθεί μόνο με τη δημιουργία νέων εταιρειών. Θα επιτευχθεί κυρίως αν βοηθήσουμε τις επιχειρήσεις που ήδη λειτουργούν να περάσουν στο επόμενο στάδιο.

 

Το πραγματικό ζητούμενο δεν είναι να πάψουν οι ελληνικές επιχειρήσεις να είναι μικρές. Είναι να πάψουν να είναι εγκλωβισμένες στο μικρό τους μέγεθος. Γιατί η ανάπτυξη μιας επιχείρησης έχει οφέλη που ξεπερνούν την ίδια και την ιδιοκτησία της: δημιουργούνται θέσεις εργασίας, αυξάνονται οι μισθοί, ενισχύονται οι εξαγωγές και διευρύνεται η παραγωγική βάση της χώρας.

 

Γιάννης Μπρατάκος, Πρόεδρος ΕΒΕΑ

Η κυβέρνηση να ακούει την αγορά

 

1. Πάγιο αίτημα του επιχειρηματικού κόσμου είναι η σημαντική μείωση της προκαταβολής φόρου. Σας ικανοποιεί το χρονοδιάγραμμα που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός για τη σταδιακή μείωσή της;

Η ανακοίνωση του Πρωθυπουργού κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Το χρονοδιάγραμμα, όμως, είναι μακρύ και δεν απαντά στη σημερινή ανάγκη της αγοράς για ρευστότητα.

Η προκαταβολή φόρου δεσμεύει πόρους για εισόδημα που δεν έχει ακόμη δημιουργηθεί. Είναι χρήματα που θα μπορούσαν να κατευθυνθούν σε επενδύσεις, προσλήψεις και κεφάλαιο κίνησης. Γι’ αυτό θεωρούμε ότι η αποκλιμάκωση πρέπει να επιταχυνθεί και να φθάσει στο 50% σε συντομότερο χρονικό διάστημα.

2. Οι σχετικές θέσεις που εκφράσατε οδήγησαν στελέχη της κυβέρνησης να δηλώσουν δημόσια ότι λησμονήσατε τον ρόλο που είχατε δίπλα στον πρωθυπουργό και τοποθετηθήκατε σαν συνδικαλιστής. Τι απαντάτε;

Άνευ σημασίας. Όσοι χαρακτηρίζουν «συνδικαλισμό» κάθε τεκμηριωμένη κριτική δεν προστατεύουν την κυβέρνηση. Αντίθετα, τη βλάπτουν και προσφέρουν κακή υπηρεσία στον ίδιο τον Πρωθυπουργό.

Δεν έχω λησμονήσει κανέναν ρόλο. Γνωρίζω, όμως, πολύ καλά ποιος είναι ο ρόλος μου σήμερα. Ως Πρόεδρος του μεγαλύτερου Επιμελητηρίου της χώρας έχω θεσμική υποχρέωση να μεταφέρω καθαρά στην Πολιτεία τις ανάγκες και τις προτάσεις των επιχειρήσεων.

Στη ΔΕΘ υπήρξαν θετικές παρεμβάσεις και τις αναγνωρίσαμε. Υπάρχουν, όμως, και σοβαρές εκκρεμότητες. Η σχέση μου με τον Πρωθυπουργό είναι γνωστή. Ακριβώς γι’ αυτό θεωρώ υποχρέωσή μου να είμαι ειλικρινής. Ο ρόλος μας δεν είναι να κρύβουμε την αλήθεια, αλλά να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, ειδικά σε έναν Πρωθυπουργό, που έχει αποδείξει ότι ακούει.

3. Με το ενεργειακό κόστος να έχει αυξηθεί και τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για έναν δύσκολο χειμώνα, ποιες κυβερνητικές παρεμβάσεις βλέπετε εφικτές για να μετριαστούν οι επιπτώσεις στις επιχειρήσεις;

Το ενεργειακό κόστος είναι πλέον ζήτημα βιωσιμότητας και ανταγωνιστικότητας, ιδιαίτερα για τη μεταποίηση και τις ενεργοβόρες επιχειρήσεις. Χρειάζονται άμεσες, στοχευμένες ενισχύσεις εκεί όπου η επιβάρυνση απειλεί την παραγωγή και τις θέσεις εργασίας, με αντικειμενικά κριτήρια.

Η μόνιμη απάντηση βρίσκεται στις επενδύσεις σε δίκτυα, αποθήκευση, διασυνδέσεις και ενεργειακή αποδοτικότητα. Χρειάζονται περισσότερες δυνατότητες αυτοπαραγωγής, ενεργειακές κοινότητες επιχειρήσεων και μακροχρόνιες συμβάσεις προμήθειας με ανταγωνιστικούς όρους. Οι επιδοτήσεις μπορούν να λειτουργήσουν ως ανάχωμα. Δεν μπορούν όμως να αποτελούν μόνιμη ενεργειακή πολιτική.

4. Με δεδομένο ότι το Ταμείο Ανάκαμψης ολοκληρώθηκε, ποιες είναι οι εκτιμήσεις σας για την επόμενη ημέρα, την προσέλκυση επενδύσεων και τη δανειοδότηση των επιχειρήσεων, κυρίως των ΜμΕ; Απαντούν τα μέτρα της ΔΕΘ στις ανάγκες της συγκυρίας;

Το 2027 θα είναι πραγματικό τεστ. Οι διαθέσιμοι εθνικοί και ευρωπαϊκοί πόροι για την περίοδο 2027–2034 εκτιμάται ότι μπορούν να ξεπεράσουν τα 100 δισ. ευρώ. Πρόκειται για μεγάλη ευκαιρία, όχι όμως για εγγυημένο αποτέλεσμα.

Το κρίσιμο είναι πόσες μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα χρηματοδοτηθούν, με ποιο κόστος, ποιες εξασφαλίσεις και σε πόσο χρόνο. Χρειάζονται ισχυρότερα εγγυοδοτικά εργαλεία μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας και περισσότερες εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης: Kεφαλαιαγορά, venture capital, private equity και εταιρικά ομόλογα.

Η εξαγγελία των νέων χρηματοδοτικών και εγγυοδοτικών προγραμμάτων μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας είναι ιδιαίτερα σημαντική. Το κρίσιμο όμως είναι η κατανομή των πόρων. Πρέπει να ληφθούν υπόψη οι πραγματικές ανάγκες της αγοράς. Το πρόσφατο παράδειγμα του Ταμείου Χαρτοφυλακείου «Business Growth Fund» μας έδειξε ότι οι επιχειρήσεις χρειάζονται απεγνωσμένα ρευστότητα. Ο άξονας των δανείων ρευστότητας είχε ποσοστό πλήρωσης 100% ενώ τα πράσινα συγχρηματοδοτούμενα δάνεια και τα δάνεια ψηφιακής αναβάθμισης είχαν ποσοστά 9% και 2% αντίστοιχα.

5. Τη λογική της κατάργησης του τέλους επιτηδεύματος στην περιφέρεια αλλά όχι στην Αττική πώς την κρίνετε;

Η κατάργησή του μετά από 15 ολόκληρα χρόνια είναι πολύ σωστή. Πρόκειται για φόρο που επιβάλλεται ανεξάρτητα από το αν μια επιχείρηση έχει κέρδη.

Ωστόσο, δεν είναι εύκολο να εξηγηθεί γιατί ειδικά οι επιχειρήσεις της Αττικής θα πρέπει να περιμένουν μέχρι το 2029 για την πλήρη κατάργησή του. Το ίδιο βάρος έχει ένας άδικος φόρος είτε η επιχείρηση βρίσκεται στην Αθήνα είτε στην περιφέρεια.

6. Πώς αξιολογείτε τις εξαγγελίες των κυρίων Τσίπρα και Ανδρουλάκη από τη Θεσσαλονίκη για την επιχειρηματικότητα;

Η χώρα χρειάζεται σοβαρά, εφαρμόσιμα και πλήρως κοστολογημένα προγράμματα και όχι έναν ακόμη προεκλογικό ανταγωνισμό παροχών.

Ο κ. Ανδρουλάκης έθεσε υπαρκτά ζητήματα, όπως το ιδιωτικό χρέος, το ενεργειακό κόστος και η παραγωγική ανασυγκρότηση. Η πρότασή του, όμως, για μόνιμο μηχανισμό φορολόγησης «υπερκερδών» θα κάνει μεγαλύτερη ζημιά στην προσέλκυση επενδύσεων από το όποιο όφελος μπορεί να αποφέρει. Κανένας σοβαρός επενδυτής δεν τοποθετεί κεφάλαια όταν το κράτος μπορεί να αποφασίζει εκ των υστέρων ποιο κέρδος θεωρεί υπερβολικό.

Η ακρίβεια αντιμετωπίζεται με περισσότερο ανταγωνισμό, αυστηρό έλεγχο των παράνομων πρακτικών και κατάργηση των εμποδίων εισόδου στις ολιγοπωλιακές αγορές. Όχι με φορολογικές απειλές.

Οι προτάσεις του κ. Τσίπρα πρέπει επίσης να απαντήσουν πειστικά στο κόστος, στη δημοσιονομική αξιοπιστία και, κυρίως, στο πώς θα αυξηθούν οι επενδύσεις, η παραγωγικότητα και οι εξαγωγές.

7. Μπαίνοντας και πάλι στα παπούτσια της πολιτικής, τι πρέπει να κάνει η κυβέρνηση της ΝΔ μέχρι τις εκλογές για να επαναπροσεγγίσει τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και τους ελεύθερους επαγγελματίες; Θα έπρεπε να υπάρξουν ισχυρότερες παρεμβάσεις σε ζητήματα όπως η φορολόγησή τους;

Η κυβέρνηση πρέπει πρώτα να ακούσει. Οι άνθρωποι της αγοράς δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν δίκαιους και σταθερούς κανόνες.

 

Χρειάζονται ταχύτερη μείωση της προκαταβολής φόρου, χαμηλότερο μη μισθολογικό κόστος και πραγματική πρόσβαση των ΜμΕ στη χρηματοδότηση.

Χρειάζεται επίσης ρύθμιση 120 δόσεων για οφειλές προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, με κριτήρια βιωσιμότητας και αυστηρό αποκλεισμό των στρατηγικών κακοπληρωτών. Παράλληλα, πρέπει να προχωρήσουμε το συντομότερο στον συμψηφισμό οφειλών της Πολιτείας προς τις επιχειρήσεις με αυτές των επιχειρήσεων προς την Πολιτεία. Στόχος είναι να μη χαθεί μια βιώσιμη επιχείρηση εξαιτίας χρεών που συσσωρεύθηκαν μέσα σε διαδοχικές κρίσεις, όχι να επιβραβευθεί η ασυνέπεια είτε των επιχειρήσεων αλλά και είτε της Πολιτείας.

 

Η επαναπροσέγγιση δεν θα γίνει με προεκλογικές παροχές, αλλά όταν ο επιχειρηματίας δει ότι το κράτος καταλαβαίνει τι σημαίνει να κρατάς μια επιχείρηση ανοιχτή.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Γ. Μπρατάκος: «Πριν αποφασίσουμε πώς θα μοιράσουμε τον πλούτο, πρέπει να εξηγήσουμε πώς θα τον δημιουργήσουμε»

 

Με τη συμμετοχή του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, κ. Κυριάκου Πιερρακάκη, πραγματοποιήθηκε η συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών.

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκαν οι πρόσφατες οικονομικές εξαγγελίες της κυβέρνησης, οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις, καθώς και οι προϋποθέσεις για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, με έμφαση στη χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, το ιδιωτικό χρέος, το ενεργειακό και μη μισθολογικό κόστος και την επόμενη ημέρα μετά την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης.

Ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, κ. Κυριάκος Πιερρακάκης, κατά την τοποθέτησή του ανέφερε:  «Η πολιτική έχει αξία όταν αντέχει την κριτική όσων παράγουν. Θα πρέπει σήμερα, και μέσα από τον ρόλο μου, όμως, να υπογραμμίσω και να τεκμηριώσω ότι αυτό το οποίο κάνουμε είναι ότι εξαντλούμε όλες τις δυνατότητες στήριξης  των επιχειρήσεων, όσες δηλαδή δυνατότητες μας επιτρέπει η οικονομική πραγματικότητα.

Συμφωνώ απολύτως μαζί σας: όλα τα κόμματα πρέπει να βάλουν τα προγράμματά τους στο Δημοσιονομικό Συμβούλιο, για να δούμε πραγματικά ποιος είναι ο διαθέσιμος χώρος και ποια είναι η συζήτηση επί του πραγματικού.

Ξέρετε, νομίζω ότι ένας επιχειρηματίας ξέρει καλύτερα από τους περισσότερους ποια είναι τα όρια της πραγματικότητας. Και εμείς, ως πολιτικός χώρος και ως κυβέρνηση, δεν δίνουμε έωλες υποσχέσεις. Να μη θυμίσω, άλλωστε, και πόσο αποφασιστικά και γενναιόδωρα στηρίχθηκαν οι επιχειρήσεις μας από το ελληνικό κράτος τη δύσκολη περίοδο της πανδημίας.

Θέλω να πω επίσης, ότι προτεραιότητα στην επιχειρηματικότητα για εμάς είναι σαφής και είναι στον πυρήνα του προγράμματός μας, δεν είναι κάτι που ξεκίνησε σήμερα. Είναι μια σταθερή επιλογή από το 2019. Αποτυπώνεται σε συγκεκριμένες αποφάσεις. Έχουμε κάνει 23 συγκεκριμένες παρεμβάσεις για τις επιχειρήσεις, τις επενδύσεις και την ανταγωνιστικότητα.»

Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος του ΕΒΕΑ, κ. Γιάννης Μπρατάκος, απευθυνόμενος στον Υπουργό, σημείωσε: «Κύριε Υπουργέ, είστε άνθρωπος της αγοράς. Έμπειρος πολύ, πολιτικά, και μπορείτε να αναγνωρίσετε τις δυσκολίες και τις ανησυχίες της επιχειρηματικής κοινότητας. Για εμάς, είναι ευτυχές ότι βρίσκεστε στη θέση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών». Παράλληλα, αναγνώρισε ότι οι εξαγγελίες της ΔΕΘ περιλαμβάνουν θετικές παρεμβάσεις, υπογραμμίζοντας, ωστόσο, ότι η χώρα χρειάζεται πλέον ένα συγκεκριμένο και εφαρμόσιμο σχέδιο για την αύξηση του πλούτου που παράγει.

Όπως τόνισε, «η χώρα δεν μπορεί να περιοριστεί σε μια συζήτηση για το πώς θα μοιράσει όσα ήδη έχει. Πρέπει να συζητήσει, επιτέλους, πώς θα παράγει περισσότερα», επισημαίνοντας ότι οι στόχοι για περισσότερες επενδύσεις, ισχυρότερη βιομηχανία, αύξηση των εξαγωγών και της παραγωγικότητας είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά πρέπει να συνοδεύονται από συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις, χρηματοδοτικούς πόρους, χρονοδιαγράμματα και μετρήσιμα αποτελέσματα.

Ο Πρόεδρος του ΕΒΕΑ χαρακτήρισε θετική την κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος και τη μείωση της προκαταβολής φόρου, σημειώνοντας όμως ότι το προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες της αγοράς. Ειδικά για την προκαταβολή φόρου, υπογράμμισε ότι η διατήρησή της σε υψηλά επίπεδα δεσμεύει πολύτιμη ρευστότητα που θα μπορούσε να κατευθυνθεί σε επενδύσεις, προσλήψεις και κεφάλαιο κίνησης, ζητώντας ταχύτερη εφαρμογή της μείωσής της.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην πρόσβαση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στη χρηματοδότηση. Χαρακτήρισε σημαντικά τα νέα χρηματοδοτικά και εγγυοδοτικά εργαλεία μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας, σημειώνοντας ότι η επιτυχία τους θα κριθεί από το κατά πόσο οι πόροι θα φτάσουν πράγματι στις μικρές επιχειρήσεις και δεν θα περιοριστούν σε όσες είναι ήδη τραπεζικά επιλέξιμες. «Η χρηματοδότηση πρέπει να φτάσει στην πραγματική οικονομία», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παράλληλα, επανέφερε την πρόταση του ΕΒΕΑ για λειτουργική ρύθμιση έως 120 δόσεις για φορολογικές και ασφαλιστικές οφειλές, καθώς και για δυνατότητα επανένταξης επιχειρήσεων που έχασαν προηγούμενες ρυθμίσεις, περιορισμό των προσαυξήσεων και βελτίωση του εξωδικαστικού μηχανισμού. Όπως επισήμανε, δεν μπορεί να γίνεται συζήτηση για νέα χρηματοδότηση όταν ένα σημαντικό μέρος της αγοράς παραμένει αποκλεισμένο από αυτήν εξαιτίας παλαιών χρεών.

Τέλος, ο Πρόεδρος του ΕΒΕΑ υπογράμμισε ότι η βασική πρόκληση για την ελληνική οικονομία παραμένει η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, με περισσότερες παραγωγικές επενδύσεις, ισχυρότερη βιομηχανία, μεγαλύτερες εξαγωγές και επιχειρήσεις μεγαλύτερης κλίμακας. Στο πλαίσιο αυτό, ζήτησε σταθερά κίνητρα για επενδύσεις, συγχωνεύσεις και συνεργασίες, απλούστερες αδειοδοτήσεις, ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης και, κυρίως, ένα σαφές σχέδιο για τη χρηματοδότηση της οικονομίας μετά το Ταμείο Ανάκαμψης.

Κλείνοντας, ο κ. Μπρατάκος σημείωσε: «Το κρίσιμο ερώτημα της επόμενης περιόδου δεν είναι ποιος θα υποσχεθεί τα περισσότερα. Είναι ποιος διαθέτει το πιο σοβαρό και εφαρμόσιμο σχέδιο για να παράγει η χώρα περισσότερα. Πριν αποφασίσουμε πώς θα μοιράσουμε τον πλούτο, πρέπει να εξηγήσουμε με ειλικρίνεια πώς θα τον δημιουργήσουμε».